الشيخ حسين المظاهري و همكاران
11
موازنهء اسلامى بين دنيا و آخرت (فارسى)
( 1 ) در اسلام به كسب مواهب دنيوى و مادّى امر شده است 1 - خداى متعال در قرآن كريم مىفرمايد : « وَ ابْتَغِ فِيما آتاكَ اللَّهُ الدَّارَ الْآخِرَةَ وَ لا تَنْسَ نَصِيبَكَ مِنَ الدُّنْيا » « 1 » ( در آنچه خداوند به تو عنايت كرده خواستار آخرت باش و بهرهى خود را نيز از دنيا فراموش مكن ) . بنابراينكه مراد از جملهى « وَ لا تَنْسَ نَصِيبَكَ مِنَ الدُّنْيا - بهرهى خود را نيز از دنيا فراموش مكن » تشويق به كسب مادّيات و تحصيل مواهب دنيوى باشد . چنان كه ظاهر آيه بر همين دلالت دارد . « 2 »
--> ( 1 ) - سورهى قصص آيهى 77 ( 2 ) - و نيز احتمال مىرود كه جملهى « وَ لا تَنْسَ نَصِيبَكَ مِنَ الدُّنْيا » تأكيدى بر جملهى قبلى آن باشد ، كه اگر چنين باشد ديگر دلالتى بر آنچه ما استنباط كرديم نخواهد داشت ، و معناى آن چنين مىشود : فراموش نكن كه براى آخرتت عمل كنى زيرا بهرهى واقعى انسان از دنيا همان است كه براى آخرتش انجام داده باشد و اين بهره است كه برايش باقى مىماند و براستى بهره محسوب مىشود . و همين معنا از امير مؤمنان على عليه السلام نيز روايت شده و برخى مفسّران محقّق همين معنا را اختيار كردهاند . آرى ممكن است گفته شود كه آيه بنابراين معنائى كه ذكر شده دلالت دارد بر اينكه دنيا آنگاه كه كمك آخرت باشد مطلوب است