سوى پروردگارشان هستند ، و جويا مىشدند ، كه كدام يك از واسطه‌ها به خداى متعال نزديك‌ترند تا راه او را پيروى كنند و به اعمالش اقتداء نمايند . تا اين كه به خداى متعال تقرّب جويند به مانند تقرّب همان واسطه . و در يارى خواستن از هر چيزى كه آن را مؤثر در وجودشان مىدانند به رحمت آن واسطه اميدوار هستند . و از عذاب او مىترسند پس او را اطاعت مىكنند و نافرمانى نمىكنند . پس انكار ، متوجّه توسّل اولياء و وسيلهء جستن آنها نيست . بلكه انكار متوجه مشركان است از آن جهت كه به عبادت وسايط اقدام مىكنند . آيه قبل از آيه مورد استدلال محمد بن عبد الوهاب گواه اين مطلب است « بگو آنهايى را كه غير از خدا گمان مىبريد معبودند ، بخوانيد . پس آنها بر طرف كننده ضرر از شما نيستند و نمىتوانند در شما تغييرى پديد آورند « 1 » . امّا توسّل اولياء و طلب كردن آنها وسيله‌اى را براى تقرّب ، امرى بسيار مطلوب است ، چنان كه از بيانات سابق روشن شد . و سيره مقرّبان ، اولياء و صالحين بر همين مطلب بوده است . آن گونه كه آيات و روايات بر آن دعوت كرده‌اند و بيانش به تفصيل گذشت .

--> ( 1 ) . اسراء ، آيه 56 .