كسى كه به آن كشتى آويزان شود نجات يابد . و كسى كه از آن كناره‌گيرى كند هلاك شود . پس هر كس حاجتى به خدا دارد ، پس ما اهل بيت را واسطه قرار دهد « 1 » . 4 . سمهودى در وفاء الوفاء از انس بن مالك روايت كرده است ، او گفت : هنگامى كه فاطمه بنت اسد از دنيا رفت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله بالاى سرش نشست و فرمود : اى مادر پس از مادرم ، خدا تو را رحمت كند . و او را به ثناء و مدح ياد كرد و با پارچه‌اى از خودش او را كفن كرد . انس گفت : سپس رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله اسامة بن زيد و ابا ايوب انصارى و عمر بن خطاب و غلام سياه را فرا خواندند ، تا اين كه قبرى را آماده كنند . قبر را كندند و آنگاه كه به مرحله كندن لحد رسيدند ، رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله با دست خود لحد را كندند و خاكش را بيرون ريختند . پس از آماده شدن قبر رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله در آن خوابيدند ، سپس فرمودند : خدايى كه زنده مىكند و مىميراند و او زنده‌اى است كه نمىميرد ( خدايا ) مادرم بنت اسد را بيامرز و به حق پيامبرت و

--> ( 1 ) . احقاق الحق ، ج 9 ، ص 203 به نقل از حموينى در فرائد السمطين ، ج 1 ، صص 37 - 36 ، ارجح المطالب ، ص 461 طبع لاهور .