آمده كه آدم عليه السّلام در آن زمان كه خدا ذرّيه او را از صلبش خارج كرد ، آنها را ديد . . . و در قرآن « كلمه » بر موجود عينى و خارجى با صراحت اطلاق شده است ( بِكَلِمَةٍ مِنْهُ اسْمُهُ الْمَسِيحُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ « 1 » ) « 2 » . به هر حال آيه بر توسّل حضرت آدم عليه السّلام به ائمه اطهار عليهم السّلام دلالت دارد ، يا به يادآورى اسامى اينها در هنگام دعا و يا به شناختن وجود اهل بيت عليهم السّلام و خضوع كردن آدم عليه السّلام در برابر آنها ، و شايد توسّل به اسماء اهل بيت عليهم السّلام در هنگام دعا از آثار معرفت آدم عليه السّلام به آنها باشد . و نه تنها آدم عليه السّلام به اهل بيت عليهم السّلام توسّل جسته بلكه اخبار بسيارى دلالت دارند بر اين كه پيامبران و رسولان در حوادث و حالات گوناگون به آنها متوسّل شده‌اند . علّامه مجلسى قدّس سرّه در كتاب بحار بابى را به اين مطلب اختصاص داده است . كه در آن رواياتى وارد شده كه دربر دارند توسّل و طلب شفاعت پيامبران به ائمه اطهار عليهم السّلام است . و در آخر باب بيان داشته است : مىگويم همانا در بابهاى احوال انبياء عليهم السّلام اخبار بسيارى در اين مورد گذشت « 3 » .

--> ( 1 ) . ال عمران ، آيه 45 . ( 2 ) . الميزان ، ج 1 ، صص 148 - 149 . ( 3 ) . بحار الانوار ، ج 26 ، ص 319 ، باب 7 .