در تفسير الميزان اين سؤال مطرح شده ، كه منظور از كلمات چيست ؟ چه بسا احتمال مىرود كه كلمات آن چيزى باشد كه خداوند در سوره اعراف از آن حكايت كرده است « قالا رَبَّنا ظَلَمْنا أَنْفُسَنا وَ إِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَنا وَ تَرْحَمْنا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخاسِرِينَ » ( آدم و حوّا ) گفتند : پروردگارا به خودمان ستم كرديم و چنانچه ما را نيامرزى و به ما رحم نكنى به طور حتم از زيانكاران خواهيم بود . لكن اين كلمات در سوره اعراف مساعده و موافق با آنچه در سوره بقره بيان شده ، نيست . زيرا در سوره اعراف ان كلمات « رَبَّنا ظَلَمْنا . . . » پيش از آيه « قالَ اهْبِطُوا . . . : خداوند فرمود ، فرود آييد . . . » آمده است . در صورتى كه « فَتَلَقَّى » آدم . . . در سوره بقره بعد از « قُلْنَا اهْبِطُوا . . . » و گفتيم ما فرود آييد . . . » ذكر شده است « 1 » . بنابر اين منظور از كلمات بر طبق آيات روشن نيست . آرى اخبارى كه از دو فرق شيعه و سنّى انتشار يافته ، اين است كه منظور از « كلمات » اسم‌هاى اصحاب كساء عليهم السّلام هستند ، و اين اخبار ناسازگار نيست با رواياتى كه بيان داشته ، به اين كه

--> ( 1 ) . به عبارت ديگر آن كلمات پيش از هبوط آدم بر زبان او و حوّا جارى شده است ، در صورتى كه تلقّى و دريافت كلمات كه باعث پذيرش توبه آدم و حوّا شد ، بعد از هبوط آنها بوده است . ( م ) .