السيد محسن الخرازي (مترجم: امين زاده)

30

سخنى پيرامون توسل (فارسى)

شوند . و شيطان مىخواهد آنها را در گمراهى شديد و دورى قرار دهد . و آن هنگام كه به آنها گفته شود به حكم خدا و رسول روى آوريد گروه منافق را مىبينى كه مردم را از گرويدن به تو منع مىكنند « 1 » ) « 2 » . جمله « وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ رَسُولٍ » متوجه منافقين است . و آنها را از شكايت بردن نزد طاغوت و روگرداندن از رسول منع مىكند ، پس همانا آنچه واجب است ، رجوع كردن به رسول خدا و اطاعت حكم آن حضرت صلّى اللّه عليه و آله است . سرپيچى از حكم آن بزرگوار گناهى است كه جز به توبه و رسيدن به محضر رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و عذرخواهى و طلب دعا از آن حضرت صلّى اللّه عليه و آله براى طلب مغفرت ، آمرزيده نمىشود . و اين همان توسّل و شفاعت خواستن است . زمخشرى در كشّاف بيان كرده كه ( وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ) همان شكايت بردن نزد طاغوت است . ( جاءوك ) به محضر تو مىآيند در حالى كه از نفاق توبه كننده‌اند و از آنچه مرتكب شده‌اند ، بيزارى مىجويند . ( فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ ) با اخلاص از خدا خواهان آمرزش هستند و تمام كوشش آنها

--> ( 1 ) . نساء ، آيات 61 ، 60 . ( 2 ) . جوامع الجامع ، ج 1 ، ص 266 .