همين معنا به كار برده شده است . « أُولئِكَ الَّذِينَ يَدْعُونَ يَبْتَغُونَ إِلى رَبِّهِمُ الْوَسِيلَةَ أَيُّهُمْ أَقْرَبُ . . . » « 1 » و با توجه دقيق به جمله « أَيُّهُمْ أَقْرَبُ » * كه به دنبال جمله « يَبْتَغُونَ إِلى رَبِّهِمُ الْوَسِيلَةَ » آمده است ، معناى فوق تأييد مىشود . بر فرض كه كلمه « وسيله » در معناى نزديكى جستن به كار رود ، پس پيوسته در بردارنده آن چيزى است كه سبب تقرّب به مطلوب مىشود « 2 » ، زيرا تقرّب جستن جز با واسطه تحقق نمىيابد مانند : « وَ اعْبُدْ رَبَّكَ حَتَّى يَأْتِيَكَ الْيَقِينُ » « 3 » پروردگارت را پرستش كن تا آن هنگام كه مرگت فرا رسد . منظور از « حتّى ياتيك » سبب مرگ است « 4 » به هر حال مفهوم قربت و تقرّب جستن به دلالت التزامى دربر دارنده واسطه در تقرّب نيز هست . بنابر اين فرقى نيست در اين كه « وسيله » در آيه شريفه به معناى واسطه در تقرّب باشد يا به معناى تقرّب جستن و پيوند و اتّصال باشد .

--> ( 1 ) . اسراء ، آيه 57 . ( 2 ) . به عبارت ديگر وسيله به معناى تقرّب جستن تنافى و مغايرتى با چيزى كه واسطه در تقرب است ندارد ، زيرا كه نفس تقرب جستن دربر دارنده آن واسطه نيز هست . ( م ) ( 3 ) . حجر ، آيه 99 . ( 4 ) . اتّصال و پيوند انسان به مرگ به واسطه چيزى است كه سبب مرگ مىشود . و تا آن واسطه نباشد مرگ تحقّق پيدا نمىكند . ( م )