ش شبرم بكسر اول و سكون دوم و فتح سوم و ميم ساكن گياهى است شيردار كه بيشتر در بيابانها و كناره‌هاى جويها مىرويد رنگ ساق آن بسرخى مىزند و دانهء دارد باندازهء نخود و آن را بشيرازى ( گاوينطونك ) خوانند . برهان قاطع شير اين گياه اسهال آرد و به كار بردن آن بس خطرناك است . فرهنگ آندراج سيد اسماعيل گرگانى مىگويد : « شپرم : گياهى است اندر بوستانها رويد ، و اندر ميان كشتزارها ، او را ساقى است راست و بر ساق او زغبى است و اندر ميان وى شيرى است و بهترين آن . . . » ذخيرهء خوارزمشاهى شرى آماس و خراج بود ، و خراج آماس گرم بود . ذخيرهء خوارزمشاهى . شش جگر سفيد پارسى است . شعيره نام تازى بيمارى است ، ابن سينا در تعريف آن گويد : « الشعيره ورم مستطيل على حرف الجفن يشبه الشعيره فى شكله و مادته فى الاكثر دم غالب » . قانون ابن سينا