با تماشاى رخت چشم ملك را نور داده * وز تراب مقدمت پاكيزه انسان آفريده با پيامت لَمعه لَمعه نور عرفان پخش كرده * در كلامت چشمه چشمه آب حيوان آفريده كشور دل را به خورشيد جمالت كرده روشن * مرغ جان را بر گل رويت ثنا خوان آفريده از تو بس كار خدايى ديده‌ام در حيرت استم * اى عجب داور تو را در نقش انسان آفريده از براى پاسدارى حبيب خود محمّد * چون توئى در بيشهء دين شير غرّان آفريده مكتب فضل تو را نازم كه در آغوش گرمش * بوذر و بوالاسود و مقداد و سلمان آفريده چهرهء پوشيده‌ات در پردهء تاريكى شب * خندهء شادى به لب‌هاى يتيمان آفريده تو كه هستى كه صفات خويش را دادارِ هستى * در وجود اقدست پيدا و پنهان آفريده همچو قرآن دفترى در وصف مدحت نشر داده * همچو پيغمبر تو را نيكو ثنا خوان آفريده برترين بانوى عالم را به شخصى چون تو داده * بهترين فرزند زآن پاك دامان آفريده مكافات انكار ولايت پس از واقعهء غدير و معرّفى امام على عليه السلام بعنوان رهبر و زمامدار جامعهء مسلمين