بزرگواران در انحصار زمان و مكانى قرار ندارد . بنابراين هر كسى در هر شأن و مقام دنيوى كه باشد و در هر مكان و زمانى كه قرار دارد ، مىتواند پيوند و ارتباط خود را با آن بزرگواران بر قرار سازد . دخترى در محضر يار آية الله العظمى شيخ محمد على اراكى رحمه الله مىفرمود : دختر من از زنان صالحه و متديّنه است ، و من خودم از زمان كودكى عهده دار تعليم و تربيت او شده‌ام ، و همهء كارهاى او زير نظر من بوده است . در ايّام حج به تنهائى عازم بيت الله الحرام شد و شوهرش با او نبود . آنقدر عفيف و با حيا بود كه اين سفر به تنهايى براى او ايجاد نگرانى كرده بود و مدام در فكر بود كه خدايا چگونه من تنها به مكّه بروم ، من كه تا به حال به حج نرفته‌ام و از مناسك و آداب حج عملًا چيزى نمىدانم . هنگام حركت ، من به او گفتم : ذكر « يا عَلِيمُ يا خَبِير » را مدام بگو ، تا خدا از تو دستگيرى كند . دختر ما به سلامتى از اين سفر باز گشت و براى ما ماجرايى كه در مكّه برايش اتّفاق افتاده بود را چنين تعريف كرد : من پس از آنكه از ميقات احرام بستم و وارد مسجدالحرام شدم ، ديدم در اطراف كعبه آنقدر جمعيّت زيادند كه من قدرت ندارم طواف كنم ، حجر الاسود كه نقطهء شروع است را پيدا كردم و هر چه خواستم از آنجا شروع كنم و به گرد خانه كعبه طواف نمايم ، ديدم مقدور نيست . گفتم : خدايا ! من براى طواف خانهء تو آمده‌ام و مىبينى كه با اين ازدحام و انبوه جمعيّت قدرت ندارم ، خدايا ! چه كنم ؟ در اين حال ناگهان ديدم از رو به روى حجر الاسود ، فضائى به شكل استوانه باز شد و كسى در گوش من گفت : خودت را به امام زمانت بسپار و با او طواف كن .