خداى متعال يكى است و محمد صلى الله عليه و آله بنده و فرستادهء او و خاتم پيامبران است و تا روز قيامت پس از او پيامبرى نخواهد آمد ، من معتقدم كه امام و جانشين پس از پيامبر اميرمؤمنا عليه السلام است و پس از او حسن و سپس حسين و آنگاه على بن الحسين و بعد محمد بن على و پس از او جعفربن محمد و آنگاه موسى بن جعفر و پس از وى على بن موسى و بعد از او محمدبن على و سپس شما اى سرور و مولاى من . حضرت فرمود : و پس از من فرزندم حسن ، مردم با جانشينش چه برخوردى خواهند داشت ؟ عرض كردم : چرا مولاى من ؟ حضرت فرمود : زيرا خودش ديده نمىشود و بردن نامش نيز روا نيست ، تا زمانى كه از پس پرده غيبت بيرون آيد و زمين را پر از عدل و داد كند . آنگاه فرمود : اى ابوالقاسم ! به خدا سوگند ! اين است همان دين خدا كه آن را براى بندگان خود برگزيده و پسنديده است ، پس بر اين دين پايدار باش ، اميدوارم خداى متعال تو را در دنيا و آخرت بر گفتارت پايدار بدارد . امان از روز دوشنبه يكى از كنيزهايى كه در مراسم تدفين حضرت هادى عليه السلام شركت كرده بود ، به دنبال جنازه حضرت مىرفت و مىگفت : ما ذا لَقِيْنا فِى يَوْمِ الاثْنَيْنِ قَدِيْماً وَ حَدِيْثا . « چه مصائبى كه ما در روز دوشنبه ، در گذشته و حال ديديم . » مرحوم شيخ عباس قمى پس از نقل اين ماجرا مىگويد : اين كنيز در سخن فوق به روز رحلت پيامبر خدا صلى الله عليه و آله اشاره مىكند كه در روز دوشنبه رخ داد و منافقان فرومايه در آن روز كارهاى بيهوده و ناروا انجام دادند و بيعتى رخ داد كه مايهء شومى در اسلام شد . كنيز مذكور اين سخن را از عقيلهء بنىهاشم حضرت زينب عليها السلام گرفته