نمونه نمىتوانيد شخص آلوده‌اى را بيابيد كه در آغوش رحمت آنان قرار گرفته باشد ، بله اگر آلوده‌اى مورد رحمت آنان قرار گرفته باشد پس از توبه و تحصيل طهارت باطنى بوده است . به نمونه هايى در اين مورد توجه كنيد : نمونه اوّل رسول خدا صلى الله عليه و آله به جوانى كه به شدّت مىگريست فرمود : براى چه اين گونه بى تابى و چرا مىگريى ؟ عرض كرد گناهى كرده‌ام كه مرا از پايى در آورده است ، حضرت فرمود : مگر تو چه كرده‌اى كه اين گونه از رحمت خدا مأيوس شده‌اى ؟ عرض كرد : من جوانى هستم كه از راه كفن دزدى گذران زندگى مىكردم ، روزى ديدم جنازه‌اى را به قبرستان بردند ، من قبر را نشان كردم و شب هنگام به سوى آن شتافتم ، قبر را شكافتم و ميّت را بيرون آوردم تا كفن از پيكرش باز نمايم ، ناگهان زير نور مهتاب ديدم ميّت دختر جوانى است كه مرگ او را فرا گرفته است ، به خاطر زيبايى او شيطان مرا وسوسه كرد و من با او در آميختم ، ناگهان از پيكر اين دختر جوان مرده ناله‌اى برخاست كه : خدا تو را نيامرزد كه مرا تاقيامت جنب گذاشتى ؟ ؟ ؟ . . . رسول گرامى اسلام كه به تعبير قرآن كريم « رحمة للعالمين » است پس از شنيدن سخنان جوان ، فرمود : برخيز و از من دور شو كه ممكن است من نيز از عذابى كه بر تو نازل شود آسيب ببينم . . . همينطور كه مىبينيد رسول گرامى اسلام اين جوان را از خود راند ، و تا زمانى كه با غسل در درياى خروشان و پاكِ توبه ، طهارت باطنى پيدا نكرد در آغوش رحمت حضرت قرار نگرفت . ادامه ماجرا از اين قرار است كه آن جوان سر به بيابان گذاشت و تا مدتها مشغول گريه و انابه شد ، تا آنكه سرانجام آيه‌اى از آيات سوره مباركه آل عمران نازل شد و