غش به وى دست مىدهد ، پس مردى را مىبيند كه او را به ولادت فرزندى دانا و بردبار بشارت مىدهد . همين كه به خود مىآيد ، از گوشه خانه صدايى مىشنود كه گوينده‌اش را نمىبيند و اين سخنان را خطاب به او مىگويد : « باردار شدى به بهترين اهل زمين ، بازگشت تو به سوى خير و سعادت است ، بشارت باد تو را به فرزندى دانا و برد بار . » پس از آن ، سنگينى حمل را در خود احساس نمىكند ، تا نه ماه كه زمان ولادت فرزندش مىرسد ، چون زمان ولادت او فرا مىرسد ، نورى در خانهء خود مشاهده مىكند ، پس آن امام از مادرش متولّد مىشود و رو به قبله مىكند و سه مرتبه عطسه مىنمايد و آنگاه حمد و شكر الهى را بجا مىآورد ، آن فرزند پاكيزه متولد مىشود و در تمام روز و شب نورى از او ساطع خواهد بود ، اسم آن مولود شريف « محمد » است و كنيه‌اش « ابوجعفر » و لقب‌هاى او « باقر » ، « شاكر » و « هادى » است . « 1 » مقام مادر حضرت مرحوم كلينى به سند خود از امام باقر عليه السلام نقل كرده است كه فرمود : مادر م روزى در كنار ديوارى نشسته بود ، ناگهان ديوار لرزيد و نزديك بود كه فرو ريزد ، پس مادرم گفت : لا وَ حَقِّ مُصْطَفى ، ما اذِن‌َاللّهُ لَكِ فِى السُّقوطِ به حق پيامبر خدا ، اجازه ندارى خراب شوى ، پس ديوار معلّق ماند تا آنكه مادرم از كنار آن رد شد ، چون اين جريان اتّفاق افتاد ، امام سجاد عليه السلام صد دينار صدقه داد . « 2 » همچنين از امام صادق عليه السلام نقل شده است كه آن حضرت از مادر امام باقر عليه السلام ياد كرد و فرمود :

--> ( 1 ) - منتهىالامال ، ج 2 ، ص 97 . ( 2 ) - كافى ، ج 1 ، ص 469 ، حديث 13 ؛ دلائل الامامه ، ص 94 و الدعوات ، ص 68 .