يادى از حضرت عبّاس عليه السلام يكى از برجسته‌ترين صفات و حسنات اخلاقى « ادب » است . گذشتهء از اين كه ادب آثار شگفت انگيزى در زندگى مادى انسان دارد ؛ يعنى كليد جذب محبّت‌ها و جاذبه‌هاى اجتماعى است ، همچنين در برخوردارى انسان از فيوضات حضرت حق و كسب رحمت الهى نقش مؤثرى دارد . به قول شاعر شيرين سخن : از خدا خواهيم توفيق ادب * بى ادب محروم ماند از فيض رب بى ادب تنها نه خود را داشت بد * بلكه آتش بر همه آفاق زد از قول امير مؤمنان عليه السلام نقل شده است كه به امام مجتبى عليه السلام فرمود : يا بُنَّى ! الْأَدَبُ لِقاحُ الْعَقْلِ ، وَ ذَكاءُ الْقَلْبِ وَ عُنْوانُ الْفَضْلِ « پسرم ! ادب ، بارور شدن عقل و بيدارى قلب و سرفصل فضيلت و ارزش است . » همچنين نقل شده است كه فرمود : مَنْ اخَّرَ عَدَمُ ادَبِهِ ، لَمْ يُقَدِّمْهُ كثافَةُ حَسَبِهِ « كسى كه بى ادبى او را عقب اندازد ، عظمت مقام و حسَب و فاميل او را به جلو نخواهد انداخت . » از سرفصل‌هاى اين موضوع مىتوان اين موارد را نيز مطرح كرد : ادب همسران به يك ديگر ، ادب فرزند به والدين ، ادب در ارتباطات اجتماعى ، ادب شاگر نسبت به استاد ، ادب حضور در مجالس گوناگون ، و از همه مهمتر ادب در برابر حضرت حق و پس از آن ادب در برابر اهل بيت عليهم السلام . بى ترديد سر چشمه تمام نيكىها رعايت ادب در برابر حضرت حق و وجود مقدّس اهل بيت عليهم السلام است . يك جلوه از اين ادب در تواضع در برابر آنان تجلّى پيدا مىكند كه ما در اين نوشتار بحث مهمى را در بخش معصوم اوّل ( رسول گرامى اسلام ) مطرح كرده‌ايم كه خوانندگان عزيز را به آن قسمت ارجاع مىدهيم . با توجه به مطالب فوق ، يكى از بزرگترين چهره هايى كه به تعبير شاعران خداى