حال فقر و ندارى جواب رد نمىدهى ؟ حضرت فرمود : من گداى خدايم و چشم به او دوخته‌ام ، من شرم دارم كه خود سائل باشم و سائلى را رد كنم . خداى بزرگ مرا به برنامه‌اى عادت داده است كه هموراه نعمت هايش را بر من فرو مىريزد و من هم او را چنان عادت داده‌ام كه نعمت هايش را بر مردم فرو مىريزم ، مىترسم اگر برنامه را ترك كنم او نيز برنامه‌اش را ترك كند . يك حديث ناب وَ اعْلَمْ أَنَّكَ لا تَكْسِبُ مِنَ الْمَالِ شَيْئاً فَوْقَ قُوتِكَ إِلّا كُنْتَ فِيهِ خَازِناً لِغَيْرِكَ وَ اعْلَمْ أَنَّ فِي حَلالِهَا حِسَاباً وَ فِي حَرَامِهَا عِقَاباً وَ فِي الشُّبُهَاتِ عِتَاباً فَأَنْزِلِ الدُّنْيَا بِمَنْزِلَةِ الْمَيْتَةِ خُذْ مِنْهَا مَا يَقِيكَ فَإِنْ كَانَ ذَلِكَ حَلالًا كُنْتَ قَدْ زَهِدْتَ فِيهَا وَ إِنْ كَانَ حَرَاماً لَمْ يَكُنْ فِيهِ وِزْرٌ فَأَخَذْتَ كَمَا أَخَذْتَ مِنَ الْمَيْتَةِ وَ إِنْ كَانَ الْعِتَابُ فَإِنَّ الْعِتَابَ يَسِيرٌ وَ اعْمَلْ لِدُنْيَاكَ كَأَنَّكَ تَعِيشُ أَبَداً وَ اعْمَلْ لآِخِرَتِكَ كَأَنَّكَ تَمُوتُ غَداً « 1 » « بدان كه از مال دنيا چيزى بالاتر از روزىات به دست نخواهى آورد و افزون بر آن انبار دار ديگران خواهى بود . و بدان كه در حلال آن حساب و در حرام آن عِقاب بوده و در شبهاتش باز خواست وجود دارد . دنيا را به منزلهء مردار بدان و از آن به قدرى كه تو را زنده نگه دارد برگير ، پس اگر حلال بود تو در آن زهد پيشه كرده‌اى و چنانچه حرام بوده باشد تو از آن گناهى ندارى و تو از آن به مثل بر خوردارى از مردار بهره برده‌اى و چنانچه مستوجب سرزنش باشد باز

--> ( 1 ) - مستدرك الوسائل : ج 12 ، ص 51 و كفاية الاثر : ص 277 .