مرحوم علامهء مجلسى ذيل آياتى كه در مورد احترام به والدين در قرآن مطرح شده است ، عين همين سؤال را مطرح كرده و در پاسخ مىفرمايد : « علّت اينكه خداى متعال بر احترام والدين و رعايت حقوقشان اين چنين تأكيد كرده است اين است كه آن بزرگواران در بخشيدن حيات ظاهرى و جسمى به انسان نقش دارند . » بى ترديد انسان به طور طبيعى براى اين كه مفتخر به مقام وجود شود و پا به عرصهء حيات بگذارد ، نيازمند پدر و مادر است . تنها در عالم ، حضرت آدم بود كه بدون پدر و مادر ، و حضرت عيسى بن مريم بود كه بدون پدر و به قدرت لايزال الهى قدم به عرصهء زندگى گذاشت و منهاى اينان تمام انسان‌هاى روى زمين نيازمند وجود پدر و مادرند و اگر نبودند آنان هيچ انسانى متولّد نمىشد . پس علّت تمام احترام حضرت حق به والدين و قرار دادن حقوق عظيم آنان ، اين است كه والدين مانند شاه كليدى ، قفل بسته شدهء دروازهء زندگى را به روى آدمى مىگشايند و همين نقش آنقدر مهم است كه مقام و جايگاهشان را تا اين اندازه بالا برده و قيمتى كرده است كه انسان تحت هيچ شرايطى حق بى احترامى به آنان را ندارد . با توجه به اين مطلب ، انسان داراى يك پدر و مادر نيست ؛ بلكه داراى دو پدر و مادر است ؛ چرا كه انسان داراى دو حيات است ، يك حيات جسمى و مادّى ، و يك حيات روحى و معنوى . كليد قفل بسته شدهء دوازهء زندگى مادّى انسان به دست والدين باز مىشود و كليد قفل بسته شدهء دروازهء زندگى معنوى او به دست وجود مقدّس اهل بيت عليهم السلام . به رواياتى در اين مورد توجه كنيد : از وجود مبارك حضرت زهرا عليها السلام نقل شده است كه فرمود : ابَوا هذِهِ اْلُامَّةِ مُحَمَّدٌ وَ عَلِىٌّ يُقِيْمانِ أَوَدَهُمْ وَ يُنْقِذانِهِمْ مِنَ الْعَذابِ الدَّائِمِ انْ