برابر 980 ميلادى متولّد شد . در سال 428 هجرى برابر با 1037 ميلادى ، در سنّ 58 سالگى ، در همدان درگذشت . كتب منطقى او عبارتند از : الف : منطق « شفاء » كه عظيم‌ترين كتاب منطقى مىباشد . ب : كتاب « نجات » كه خلاصهء شفاء است . ج : « الاشارات و التّنبيهات » كه جلد اوّل آن مربوط به منطق است . د : « دانشنامهء علايى » . ه : « ارجوزة في المنطق » . وى در تقسيم منطق ، مانند ساير حكماى اسلامى ، از فارابى پيروى كرده است . مسائل منطقى را به‌گونهء زير دسته‌بندى كرده است : الف : بحث در الفاظ و معانى « كتاب ايساغوجى » . ب : بحث در مقولات عشر . ج : بحث در قضايا . د : بحث در تأليف قضايا يعنى قياس . ه : بحث در برهان . و : بحث در جدل . ز : بحث در نقائض برهان . ح : بحث در خطابه . ط : بحث در شعر . ابن سينا در فلسفه پيرو مشرب مشاء است . 6 . « ابو حامد محمّد بن احمد غزالى » : وى در نيمه دوّم قرن پنجم هجرى ( قرن يازدهم ميلادى ) در عصر عبّاسى سوّم مىزيست . در سال 450 هجرى برابر 1058 ميلادى در طوس خراسان متولّد شد . در سال 505 هجرى برابر 1111 ميلادى ، در سنّ 54 سالگى ، در طوس وفات يافت . غزالى مشهور به حجّة الاسلام است . كتب منطقى او عبارتند از : 1 . « محكّ النظر » . 2 . « معيار العلم » . 3 . « ميزان العمل » . 4 . « القسطاس المستقيم » . 7 . « ابو الوليد محمّد بن احمد بن رشد » : او در سال 520 هجرى برابر 1126 ميلادى در