كه جانب وجوب مقدم است و عقلاء عالم هم در امور معيشت خود كليّت دفع مفسده را عملًا ناديده مىگيرند ؛ مثلًا براى اجتناب از ضرر يسير ، هرگز از خير نفع كثير و ده‌ها برابر نمىگذرند و نمىگويند دفع مفسده اولى است ، بلكه به راحتى ضرر كم و ناچيز را تحمّل مىكنند تا به نفع زياد برسند . فافهم : شايد اشاره باشد به اين‌كه قياس محتمل الوجوب و التحريم ( ما نحن فيه ) به واجب و حرام مسلّم ، مع‌الفارق است . يا شايد اشاره باشد به اين‌كه عقلاء در فرض تساوىِ دو احتمال ، مىگويند دفع مفسده اولى از جلب منفعت است ، نه مطلقاً تا كسى اشكال كند .