روايت اوّل اوّلين روايت صحيحهء اولاى زراره است . زراره مىگويد كه به امام ( ع ) عرض كردم : « مردى با وضو است و در شرف خوابيدن و مشغول چرت زدن است . آيا يك يا دو بار اگر سرش بىاختيار و در اثر غلبهء خواب حركت كند ( خلاصه يكى دو بار چرت زدن ) باعث مىشود وضوى آن شخص باطل شود و دوباره بايد وضو بسازد ؟ امام ( ع ) فرمود : اى زراره ! گاهى چشم مىخوابد ( اوّلين عضوى است كه خواب به سراغش مىآيد ولى قلب و گوش بيدارند ( صداها را مىشنود . مطالب را مىفهمد و درك مىكند . ) هنگامى كه چشم و گوش ، هر دو خوابيدند ( نه چشم مىبيند و نه گوش مىشنود ، و اينكه خواب قلب را نياورد براى اين است كه خواب گوش ملازم با خواب قلب است و نيازى به ذكر نبود ، يا چون تشخيص خواب قلب مشكل است آن را نياورد . ) وضو واجب مىشود . عرض كردم : اگر چيزى در پهلوى اين انسان جابجا شود و حركت داده شود و وى متوجّه نشود و نفهمد ، آيا اين امارهء خواب است و وضو بر او واجب مىشود ؟ امام فرمود : نه ، يعنى اين‌ها موجب وضو نمىشوند : لا يجب الوضوء ، تا زمانى كه يقين كند كه خوابيده يا يك نشانه بيّن و واضحى بيايد و قائم شود . ( و چيزهاى ديگر ملاك نيست . ) سپس فرمود : « و الّا فانّه على يقين من وضوئه و لا ينقض اليقين بالشك ابدا ، و لكنّه ينقضه بيقين آخر » « 1 » كه محلّ استدلال همين سه جمله است و در كيفيت استدلال بيان خواهد شد . قوله : و هذه الرواية : بحث سندى : اشكالى كه از لحاظ سند به اين حديث وارد است ،

--> ( 1 ) - وسائل الشيعة ، ج 1 ، ص 175 - 174 ، اوّل از ابواب نواقض وضو ، حديث اوّل .