على محمدى خراسانى
90
شرح كفاية الأصول (فارسى)
فصل سوّم دلالت نهى بر فساد و بطلان عبادت يا معامله آخرين بحثى كه در باب نواهى مطرح مىشود ، عبارتست از دلالت نهى بر فساد و بطلان منهىّ عنه : در باب نواهى از يك زاويه دو بحث مطرح است : 1 - بحث تكليفى كه در اوّل نواهى عنوان شد و رأى جمهور اصوليّون آن بود كه نهى ظهور در تحريم دارد و مخالفت آن موجب استحقاق عقوبت است . 2 - بحث وضعى كه فعلا مطرح است و آن اينكه آيا نهى از چيزى ( عبادتى از عبادات مثل نهى از نماز در مكان غصبى ، يا معاملهاى از معاملات مثل نهى از در بيع وقت نداء ) علاوه بر اينكه دالّ بر حرمت يا كراهت آن شىء بوده دالّ بر فساد و بطلان آن شىء هم هست يا نه ؟ آيا ميان حرمت عملى با فساد آن ملازمه وجود دارد يا خير ؟ مرحوم آخوند مىفرمايد : قبل از ورود در اصل بحث لازم است امورى را بهعنوان مقدّمات مسئله ذكر كنيم كه آنها هشت امر مىباشند : مقدمات بحث امر اول قوله : الاوّل : امر اوّل اشارهاى است به وجه الفرق اين مسئله ( دلالت نهى بر فساد ) با مسألهء سابق ( اجتماع امر و نهى در شيئى واحد ) . البته مبسوط اين بحث در مقدّمهء دوّم از مقدّمات دهگانهء آن مسئله بيان شد و در آنجا چهار نوع تفاوت از زبان بزرگان ذكر شد :