است يا نه ؟ شبههء وجوبيّه و شك در اصل تكليف است و مجراى اصل برائت است . ان قلت : چه مانعى دارد از استصحاب بقاء وجوب استفاده كنيم و بگوئيم : وقت معيّنى براى اداى نماز وجود داشت و الآن كه آن‌وقت سپرى شده ، شك در بقاء وجوب نماز مىكنيم و استصحاب بقاء وجوب جارى مىكنيم . قلت . آخوند ( ره ) مىفرمايد : اينجا جاى استصحاب نيست ، زيرا از اركان مسلّم استصحاب آنست كه قضيّهء متيقّنه و مشكوكه وحدت داشته باشند . اما در ما نحن فيه تغاير دارند . قضيّهء متيقّنه عبارت است از نماز در فلان وقت كه وقت قيدش بود ، يعنى عمل واجد قيد . و قضيّهء مشكوكه عبارتست از نماز در خارج آن‌وقت يعنى عمل فاقد قيد . مقيّد با وجود قيد با مقيّد بدون وجود قيد عقلا و عرفا دو چيز محسوب مىشوند و حكم يكى را به ديگرى سرايت دادن از نوع قياس است نه استصحاب .