2 - نبوت تقديريه يا تعليقيّه را بپذيريم يعنى بگوئيم ما به نبوت نبى سابق برفرض اخبار و بشارت او باور داريم يعنى اگر اخبار و بشارت باشد نبوت نبى سابق هست و الّا نيست [ خاصيت تقديرى اينست كه قبلا هم ذكر شد كه على تقدير هست و على تقدير نيست ] حال اگر ما مسلمانها به نبوت تنجيزيه يقين داشتيم و مطلب بشارت را جداگانه معتقد بوديم جا داشت كه عالم كتابى ما را ملزم سازد به اينكه بقاء اصل نبوت را استصحاب مىكنيم آنگاه شما مسلمانها مطلب جديدى را هم مدعى هستيد و هو البشارة البته بايد آن را اثبات كنيد ولى خوشبختانه ما نبوت تنجيزيه و على تقدير را باور نداريم و متيقن سابق ما نيست بلكه نبوت على تقدير البشاره متيقن ما است و اگر چنين شد در احكام تعليقيّه چنانچه سابقا ذكر شد . جماعتى اصلا منكر استصحابند و جماعتى از جمله مرحوم شيخ مثبت استصحاب بودند ولى خوشبختانه چنين استصحابى لا يضرنا و لا ينفعهم چون برفرض بشارت كه شد تا زمانى است كه نبى جديد نيامده و همين‌كه آمد ديگر خبر و اثرى از شريعت سابقه نخواهد بود . قوله : و لعلّ : در خاتمه اين جواب مرحوم شيخ ره مىفرمايند : شايد فرمايشات امام رضا ( ع ) در جواب جاثليق هم به همين مطلب برمىگردد و بلكه ادب كلام اقتضا دارد كه مثل شيخ بگوئيم اين جواب ما به همان فرمايش مولى برمىگردد يعنى از آن سخن ما همين را برداشت مىكنيم حال از آن مباحثات مرحوم شيخ دو فراز را نقل كرده . فراز اوّل : جاثليق مىگويد : نظر شما دربارهء نبوت عيسى و كتاب آسمانى او [ انجيل ] چيست ؟ آيا آنها را قبول داريد ؟ يا منكريد ؟