( 4 ) ( شهرت فتوائيه ) چهارمين امارهء ظنيه‌اى كه در مباحث حجيت ظن مورد بحث واقع شده و جمعى پنداشته‌اند كه از امارات معتبره است ، شهرت فتوائيه مىباشد . قبل از ورود در اصل بحث چند مقدمه را ذكر مىكنيم : الف : شهرت داراى تقسيماتى است كه ذيلا به اهمّ آنها اشاره مىشود : تقسيم اوّل : شهرت بر سه قسم است : 1 - شهرت روائى و آن عبارتست از اينكه مشهور محدثين حديثى را در كتب حديث ثبت كرده‌اند اگرچه مشهور فقها طبق آن فتوا نداده‌اند و شذوذ عملى دارد . 2 - شهرت عملى و آن عبارتست از اينكه مشهور محدثين به استناد حديثى فتوا داده و برآن عمل نموده‌اند و لو شهرت روائى هم نداشته باشد . 3 - شهرت فتوائى و آن عبارتست از فتواى مشهور بر حكمى از احكام بدون آنكه مستند فتواى مشهور براى ما روشن باشد بلكه صرف فتواى مشهور است و نسبت ميان اين اقسام را در جلد سوم شرح اصول فقه آورده‌ام و از تكرار آن معذورم ، حال بحث ما در باب شهرت فتوائيه است . تقسيم دوّم : شهرت بر دو قسم است 1 - شهرت محصّله و آن عبارتست از اينكه خود فقيه فتاواى مشهور فقها را تتبع نموده و در كتاب خود ادّعاى شهرت مىكند . 2 - شهرت منقوله و آن عبارتست از اينكه فقيه ديگر رفته و فتواى مشهور را تتبع كرده و براى ما نقل شهرت مىكند ، بحث ما در شهرت محصّله