شارع است و بايد از دليل متابعت كنيم . ج : شيخ ره مىفرمايد در غالب مواردى كه ظن در لسان دليل اخذ شده بعنوان طريقيت اخذ شده . د : مصنف فرموده : « على وجه الطريقية لحكم متعلقه او لحكم آخر » مراد از لحكم متعلقه يعنى متعلق الظن كه همان امر مظنون باشد مثل اذا ظننت بالقبلة يجب الصلاة كه وجوب صلاة به قبله مظنونه بار شده و مراد از لحكم آخر يعنى موضوع ديگر مثل اذا ظننت بخمرية شىء يجب عليك التصدق كه ظن به خمريت سبب شده كه وجوب بر تصدق بار شود نه بر مظنون الخمريه . ( تنبيهات مبحث قطع ) ( تنبيه اوّل ) پس از بيان چند مطلب كوتاه در باب قطع ، چهار مطلب ديگر را بعنوان تنبيهات مسئله ذكر مىكنيم . تنبيه اوّل پيرامون تجرّى است . تنبيه دوّم پيرامون حجيت حكم عقل قطعى است . تنبيه سوم پيرامون قطع قطاع است . تنبيه چهارم پيرامون علم اجمالى است . ( تجرى ) امّا تنبيه اوّل : قبل از ورود در اصل مبحث مقدّمه‌اى را ذكر مىكنيم و طىّ آن چهار اصطلاح را تعريف مىكنيم : 1 - اطاعت 2 - انقياد 3 - معصيت 4 - تجرّى اطاعت عبارتست از موافقت با حكم واقعى خداوند مثل انجام نماز و روزه و . . . انقياد عبارتست از موافقت با اعتقاد يعنى شخصى تصور مىكرد كه فلان عمل عند اللّه واجب است و لذا انجام داد ولى در واقع واجب