نوع مبادله را عقلا جعل كرده‌اند و شارع امضا فرموده است . اين مبادله در اضافهء ملكيت يا اضافهء ماليت و يا اضافهء حقّيت است . انواع اضافه مالكيت اضافهء مالكى عبارت است از اضافه و نسبتى كه ميان مالك و مالش وجود دارد و خود ، داراى دو قسم است : الف ) يا از نوع اضافهء ذاتى تكوينى و فوق جعل و اعتبار است ؛ مثل مالكيت و سلطنت آدمى بر ذات خود و شؤون گوناگون آن ؛ ب ) يا از نوع اضافهء عرضى و اعتبارى است كه ميان مالك و مال او اعتبار مىشود و سبب و علّت مىطلبد ؛ يعنى اسباب مملّكه . اين قسم نيز داراى دو شعبه است : 1 . اضافهء مالكى اعتبارىِ اوّلى : اضافه‌اى كه ميان شخصى و مالى پيدا شده است و دو شعبه دارد : الف ) يا اضافهء اوّلى اصلى است ؛ مثل اضافه‌اى كه از حيازت مالى به‌دست آمده است . اولين و مهم‌ترين سببِ موجب ملكيت همين است و انسان‌هاى اوّليه از اين راه چيزها را مالك مىشدند . هم‌اكنون نيز نسبت به مباحات اصليه تنها راه مالك شدن حيازت است ، و مثل اضافه‌اى كه از راه عمل و صنعت به‌دست مىآيد . مانند اين‌كه شخصى وسيله‌اى را مىسازد و بدين وسيله مالك آن مىشود و حقّ هر نوع استفاده‌اى از آن مصنوع ، مخصوص او مىگردد . و مثل اضافه‌اى كه از مجموع عمل و حيازت به‌وجود مىآيد و فردى براى اولين بار مالك چيزى مىشود . ب ) يا اضافهء اوّلى تبعى است ، مثل نتايج و نمائات شىءاى كه به تبع مالك اصل بودن ، مالك فرع و نتيجهء آن از متصل و منفصل مىشود . ولى اولين اضافهء ملكى است كه ميان مالك عين و نمائات آن حاصل مىشود و مسبوق به سابقه نيست . 2 . اضافهء مالكىِ اعتبارىِ ثانوى : آن قسم از اضافات مالكىاى كه مسبوق به سابقه