با آب و تاب مطرح بايد بشود و در اطراف آن تاخت‌وتاز علمى شود ولى در مقام عمل از احتياط در مهم‌ترين مسائل يعنى اجازهء اجتهاد دادن خبرى نباشد ؟ خدا نياورد آن روزى را كه روابط جاى ضوابط را بگيرد . عجبا كسى كه از ساعت هشت صبح تا سه بعدازظهر از حلّ يك مسئله فقهى همراه با مدارك روشن آن همچون « وسائل الشيعه » و « جواهر الكلام » عاجز مىماند چگونه سزاوار اجازه اجتهاد است ؟ در ميان شيعه امورى چند از قداست خاصى برخوردار است كه يكى از آنها امر مقدس و عظيم اجتهاد است . بگذاريم اين امر همچنان به قداست خود باقى بماند و خداى ناكرده ابزارى در دست بعضى افراد فرصت‌طلب قرار نگيرد . خداوند همگان را موفق به پاسدارى از ارزشهاى والاى دين مبين اسلام و از سيرهء سلف صالح قرار دهد ( آمين ) . شيخ اعظم در خراسان : مرحوم نراقى تقاضاى شاگرد ارجمند خويش را اجابت نموده و اجازه‌نامهء بىنظيرى براى شيخ صادر مىكند كه از آوردن آن در اينجا معذوريم چون سخن به درازا مىكشد . شيخ اعظم همراه با اين هديه بزرگ از سوى استاد ، كاشان را به قصد خراسان ترك مىكند . هدف اصلى شيخ از سفر به خراسان ، زيارت مرقد مطهر ثامن الحجج عليه السّلام است ، چهار ماه تمام اين دو برادر در مشهد مقدس رضوى مىمانند و از بارگاه ملكوتى فيوضات معنوى اكتساب مىنمايند و براى انجام مسئوليتهاى خطير خويش در آينده از مقام ولايت استمداد مىطلبند . امّا در اين بخش از زندگينامهء مرحوم شيخ نوشته نشده كه آيا در خراسان هم