على محمدى خراسانى

107

شرح مكاسب (فارسى)

و خلعتهايت به قوّاد [ جمع قائد يعنى سران لشگر ] و رسل [ جمع رسول يعنى پيكها ] و احفاء [ جمع حافد يعنى خدمتگزاران و كمك‌كاران ] و اصحاب الرسائل [ نامه‌رسانان ] و اصحاب الشرط [ جمع شرطى يعنى آندسته از سربازان كه در جنگ پيشتاز و اوّلين گروه هستند كه خود را براى مرگ آماده كرده‌اند و پيش مرگان و خطشكنان و داوطلبان ميدان مين و تله‌هاى انفجارى ] الاخماس [ جمع خميس يعنى سربازان و رزمندگان و چون در جنگها لشگر را به پنج دسته تقسيم مىكردند آنها را اصحاب الاخماس گفته‌اند و آن پنج دسته عبارتند از : 1 - مقدّمهء لشگر 2 - قلب لشگر 3 - ميمنه 4 - ميسره 5 - ساقه و دنبالهء لشگر باشد و به اينها هدايائى اعطاء كنى . و نيز بايسته است كه آنچه را مىخواهى در راه خداوند و در امور خيريّه مصرف كنى ، مبلغى را كه مىخواهى صدقه بدهى ، زكات فطره‌ات ، آنچه را در راه حج مىخواهى مصرف كنى ، در جهت تهيّه آب آشاميدنى يا تأمين مشرب [ سقّاخانه ] خرج كنى ، و جامه‌اى كه مىخواهى با آن نماز بگذارى ، صلهء رحم كنى ، هدايائى كه به خدا و رسول [ و در راه آنها ] اهداء مىكنى همه و همه از پاكيزه‌ترين كسب و درآمد تو باشد . اى عبد الله بنگر يا بكوش [ نسخه بدل انظر يا اجهد دارد ] كه طلا و نقره گنج نكنى و زراندوز نباشى و گرنه از مصاديق اين آيه خواهى بود كه مىفرمايد : الَّذِينَ يَكْنِزُونَ الذَّهَبَ وَ الْفِضَّةَ وَ لا يُنْفِقُونَها فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَبَشِّرْهُمْ بِعَذابٍ أَلِيمٍ . « 1 »

--> ( 1 ) سورهء توبه آيهء 34 .