بر امام عليه السّلام وارد شد ، پس از عرض سلام نامه‌اى را به امام عليه السّلام تقديم كرد ، امام مهر نامه را شكسته و آن را گشوده و خواندند ، در سطر آغازين نامه چنين آمده بود : بسم الله الرحمن الرحيم ، خداوند عمر شريف مولايم را طولانى فرمايد : و مرا از هر گزند و بدى فداى او نمايد [ پيش‌مرگ او باشم ، و اگر قرار است بليّه و ناراحتى براى حضرتش پيش آيد ، آن ناراحتى بر من وارد شود . ] و خدا نياورد آن روز را كه در مولايم مكروه و غمى را مشاهده كنم ، چرا كه خداى ولّى و تواناى بر اين امور است . مولاى من ، چند صباحى است كه به ولايت اهواز مبتلا شده‌ام و از طرف منصور دوانيقى والى اهواز گشته‌ام . [ به فرمودهء مرحوم شهيدى : الاهواز على ما فى المجمع بلاد مشهورة فى ناحية البصرة و يقال الاهواز سبع كور لكلّ كورة منها اسم مشهور و يجمعهن الاهواز و الكورة بالضّم المدينة و فى حاشية خطيّة . . . انّها تسع كور و هى 1 - تستر 2 - رامهرمز 3 - عسكر مكرم 4 - جنديسابور 5 - سوس 6 - نهربترى 7 - ايزج 8 - مناوز « 1 » ] اگر مولايم صلاح مىدانند تقاضامندم براى من دستورالعملى بنويسند و چهارچوبهء خاصى را مشخص كنند و چهرهء والى خوب را برايم ترسيم كند تا در آن كانال حركت كنم و دستورات حضرتش براى من حجّتى باشد كه بدانوسيله احتجاج كنم بر كارهائى كه مرا به خدايم نزديك سازد ، تقاضا مىكنم بطور فهرست‌وار بفرمائيد : در دوران ولايت چه كارهائى بايد انجام دهم ؟ چگونه كارهايم را توزيع كنم ؟ زكات مالم را كجاها بگذارم ؟ در راه چه كسانى مصرف نمايم ؟ با چه كسى

--> ( 1 ) هداية الطالب ص 114 .