پنجم : در تعيين سوره‌هايى كه مستحبّ است در اين نماز خوانده شود اختلاف است و مشهور آن است كه در ركعت اوّل ( بعد از حمد ) « إِذا زُلْزِلَت » و در دوّم « وَالْعادِيات » و در سوّم « إِذا جاءَ نَصْرُ اللَّهِ » و در چهارم « قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ » بايد خواند . و ابن بابويه و پدرش در ركعت اوّل « وَالْعادِيات » و در ركعت دوّم « إِذا زُلْزِلَت » گفته‌اند . و در روايتى در اوّل « إِذا زُلْزِلَت » و در دوّم « إِذا جاءَ نَصْرُ اللَّهِ » و در سوّم « إِنَّا أَنْزَلْناهُ » و در چهارم « توحيد » وارد شده است . و در روايت صحيحى فرموده‌اند كه در هر ركعت « قُلْ يا أَيُّهَا الْكافِرُونَ » و « قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ » هر دو را بخواند . و در روايتى وارد شده است كه هر سوره را كه مىخواهد بخواند ، و ابن بابويه گفته است كه همه را با سورهء توحيد مىتواند بجا آورد و ظاهراً همه خوبست ؛ اگرچه اوّل و سوّم افضل است . ششم : مشهور آن است كه تسبيحات را بعد از سجدهء دوّم ركعت اوّل و سوّم نشسته مىخواند و بعضى گفته‌اند بعد از برخاستن به ركعت ديگر پيش از قرائت مىخواند و عمل به مشهور اولى است . هفتم : بعضى گفته‌اند كه چهار ركعت را به يك سلام بخواند و مشهور و اقوى دو سلام است چنانچه گذشت . هشتم : مشهور ميان علماء آنست كه تسبيحات اين نماز را پيش از ركوع و بعد از قرائت بايد خواند و ابن بابويه موافق بعضى از روايات قايل شده است كه مخيّر است ميان آنكه پيش از قرائت بخواند يا بعد از قرائت و عمل به مشهور اقوى و اولى است . « 1 »

--> ( 1 ) . زاد المعاد : 520 .