بنويسد ، زيرا من چيزى ندارم و فكر نمىكنم كه او چيزى ( از خمس و غيره ) نزد من داشته باشد . شب شد ، ناگاه درب خانه‌ام را زدند ، متوجّه شدم كه شخص مستى مرا صدا مىزند ، پشت درب آمدم . گفت : بيرون بيا . گفتم : در اين موقع از شب چه كار با من دارى و براى چه آمده‌اى ؟ او كه از مستى نمىتوانست خوب حرف بزند ، گفت : دست خودت را بيرون آور و اين كيسه را بگير و به مولايم بفرست تا در موارد نياز مصرف نمايد . من كيسه را گرفتم و او رفت ، نگاه كردم ديدم به اندازهء شصت دينار است . گفتم : سوگند به خدا ؛ اين مصداق همان فرمايش مولايم امام رضا عليه السلام است كه در مورد دوست على عليه السلام فرمود و در نامه‌اش حاجت خويش را نوشت . من همهء آنچه را كه حضرت خواسته بود خريدم ، و طىّ نامه‌اى رفتار آن همسايه را نيز نوشته و براى حضرتش فرستادم . حضرت نوشت : اين از همان موارد است . « 1 » از اين جريان استفاده مىشود كه اساس كار ، ولايت و دوستى اهل بيت عليهم السلام است و سرانجام باعث نجاتِ كسانى كه داراى آن هستند ، مىشود و پذيرش هداياى يك فرد گنهكار ، دليل بر لطف و مهربانى نسبت به او مىباشد . اين‌گونه جريانات دليل بر شدّت رأفت و مهربانى حضرت امام رضا عليه السلام نسبت به دوستان و شيعيان‌شان مىباشد . به اين جهت يكى از القاب آن حضرت ، « امام رئوف » است . تاكنون مطالبى را بيان كرديم تا آنان كه به آستانه‌بوسى حضرت امام رضا عليه السلام شرفياب شده و به بارگاه ملكوتى آن بزرگوار وارد مىشوند ، بدانند انسان در همهء زمان‌ها ، از كودكى تا جوانى و بزرگسالى ، تا پس از مرگ و جدايى از اين جهان ، مىتواند در پناه مقام عظيم ولايت و مورد توجّه و عنايات اهل بيت عليهم السلام باشد .

--> ( 1 ) . قطره‌اى از درياى فضائل اهل بيت عليهم السلام : 2 / 683 ) به نقل از الثاقب في المناقب : 493 ) .