مأيوس گشته‌اند ، ندايى برخيزد كه آن‌هايى كه دورند آن را مانند كسانى كه نزديكند بشنوند ، بر مؤمنان رحمت و بر كافران عذاب مىباشد . « 1 » دعاى امام رضا عليه السلام براى امام زمان عجّل اللَّه تعالى فرجه مرحوم محدّث قمى مىنويسد : آقا سيّد حسن موسوى كاظمى ادام اللَّه بقائه در تكملهء « أمل الآمل » مطلبى را نقل نموده كه خلاصهء آن اين است : يكى از علماء اماميّه كتابى دربارهء شهادت حضرت امام رضا عليه السلام نوشته است به نام « تأجيج نيران الأحزان في وفات سلطان خراسان » و از متفرّدات آن كتاب اين است كه فرموده : روايت شده كه دعبل خزاعى وقتى كه قصيدهء تائيّهء خود را براى حضرت امام رضا عليه السلام خواند ، چون به اين شعر رسيد : خروج امام لا محالة خارج * يقوم على اسم اللَّه بالبركات حضرت امام رضا عليه السلام برخاست و روى پاهاى مبارك خود ايستاد و سر نازنين خود را خم كرد به سوى زمين ، پس از آن كه كف دست راست خود را بر سر گذاشته بود و گفت : أللّهمّ عجّل فرجه ومخرجه ، وانصرنا به نصراً عزيزاً . « 2 » خداوندا ؛ در ظهور و زمان خروج او تعجيل فرما و به وسيلهء او به ما كمك فرما كمكى كم‌نظير . جالب توجّه است كه در اين جريان با اينكه دعبل شاعر بزرگ شيعه ، نه از نام مخصوص امام زمان عجّل اللَّه تعالى فرجه ياد كرده و نه هيچ يك از اسامى ديگر آن حضرت را به زبان جارى ساخته و تنها قيام آن بزرگوار و روزهاى شكوهمند و پربركت ظهور را يادآور شده ، ولى حضرت امام رضا عليه السلام به خاطر ياد آن بزرگوار و ياد دولت كريمهء ايشان به پا خواسته و سر نازنين را به سوى زمين خم كرده و در حالى كه دست راست

--> ( 1 ) . بحار الأنوار : 51 / 152 ) . ( 2 ) . منتهى الآمال : 1176 ) .