وَبِكُمْ أَخْرَجَنَا اللَّهُ مِنَ الذُّلِّ ، وَأَطْلَقَ عَنَّا رَهائِنَ الْغِلِّ ، و به واسطهء شما خدا ما را از خوارى و ذلّت رهانيد ، و از غل‌ها و زنجيرهائى كه ما در گرو آن بوديم آزاد ساخت ، وَوَضَعَ عَنَّا الْاصارَ ، وَفَرَّجَ عَنَّا غَمَراتِ الْكُرُوبِ ، و بارهاى سنگين را از دوش ما فرو نهاد ، و غم‌ها و گرفتارىهاى انبوه را از ما بر طرف نمود ، وَأَنْقَذَنا مِنْ شَفا حُفْرَةٍ مِنَ النَّارِ . بِمُوالاتِكُمْ أَظْهَرَ و از لب پرتگاههاى نابودى نجات داد . با دوستى و پذيرش ولايت شما اللَّهُ مَعالِمَ دينِنا ، وَأَصْلَحَ ما كانَ فَسَدَ مِنْ دُنْيانا ، خداوند نشانه‌ها و علامت‌هاى راهنمائىكنندهء دين‌مان را آشكار ساخت ، و آنچه از دنياى ما فاسد و تباه گشته بود وَبِمُوالاتِكُمْ تَمَّتِ الْكَلِمَةُ ، وَعَظُمَتِ النِّعْمَةُ ، وَائْتَلَفَتِ اصلاح كرد ، و با دوستى و ولايت شما دليل و حجّت كامل گرديد ، و نعمت عظيم گشت ، و الْفُرْقَةُ ، وَبِمُوالاتِكُمْ تُقْبَلُ الطَّاعَةُ الْمُفْتَرَضَةُ ، وَأَعْظَمُ پراكندگى از بين رفت ، و با پذيرش ولايت شما اطاعت واجب الهى پذيرفته مىشود ، و طاعت عظمت و ارزش پيدا بِها طاعَةً ، وَلَكُمُ الْمَوَدَّةُ الْواجِبَةُ ، وَأَكْرَمُ بِها مَوَدَّةً ، مىكند ، و مودّت و اظهار دوستى كه واجب است از آن شما است و به خاطر موالات شما مودّت باارزش‌تر لَكُمُ الدَّرَجاتُ الرَّفيعَةُ ، وَالْأَنْوارُ الزَّاهِرَةُ وَالْمَقامُ مىشود ، و شما داراى مراتب رفيع ، و انوارى درخشان و جايگاهى الْمَعْلُومُ عِنْدَ اللَّهِ ، وَالْجاهُ الْعَظيمُ ، وَالْقَدْرُ الْجَليلُ ، شناخته‌شده نزد خداوند هستيد ، و مقام شما عظيم و منزلت شما و الا ، وَالشَّأْنُ الْكَبيرُ ، وَالشَّفاعَةُ الْمَقْبُولَةُ . رَبَّنا آمَنَّا بِما و شأن شما بزرگ ، و شفاعت شما مورد قبول است . پروردگارا ؛ به آنچه أَنْزَلْتَ ، وَاتَّبَعْنَا الرَّسُولَ ، فَاكْتُبْنا مَعَ الشَّاهِدينَ ، رَبَّنا فرو فرستاده‌اى ايمان آورده و از فرستاده‌ات پيروى كرديم ، پس ما را از گواهان بنويس ، پروردگارا ؛ لاتُزِغْ قُلُوبَنا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنا ، وَهَبْ لَنا مِنْ لَدُنْكَ دل‌هاى ما را پس از آنكه هدايت فرمودى منحرف مگردان ، و از ناحيهء خود رَحْمَةً ، إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ ، رَبَّنا إِنَّنا سَمِعْنا مُنادِياً رحمتى بر ما ببخش ، كه تو بسيار بخشنده‌اى ، « پروردگارا ؛ همانا ما شنيديم كه منادى يُنادي لِلْإيمانِ أَنْ آمَنُوا بِرَبِّكُمْ فَآمَنَّا « 1 » . لَبَّيْكَ اللَّهُمَّ ايمان ندا مىداد : به پروردگارتان ايمان آوريد ، پس ايمان آورديم » . خداوندا ؛ گوش به فرمان توأم ، لَبَّيْكَ مُجاباً ، وَمُسْمِعاً جَليلًا ، وَمُنادِياً

--> ( 1 ) . سورهء آل عمران ، آيهء 193 .