مقدّمه الفبايى دربارهء حرم و آداب زيارت « 1 » آستان قدس رضوى ، آرامش‌بخش آفريدگانِ آفريدگار ، و پناهگاه آشنا و بيگانه است . آنان در همهء آفاق ، شوق زيارت اين سرزمين را دارند ؛ تا از آبِ حيات سقّاخانهء حرم ، جرعه‌اى بياشامند . اذن ورود به حرم مطهّر امام رضا عليه السلام ، اشك شادى را در ديدگان شيفتگان ارض اقدس جارى مىسازد و انس با آن حضرت را در انسان افزايش مىدهد . در اين بارگاه ، باران رحمت بر همهء كسانى كه از برّ و بحر آمده‌اند مىبارد و بزرگ و كوچك را در بوستان ولايت و باغ ملكوتى خويش پذيرايى مىكند . اين سرزمين ، پناهگاه همگان است ؛ پارسايانِ پاكدل و نيز پر و بال سوختگان پريشان‌حال را پذيرا مىشوند و راه پيشرفت و پرواز را به همه مىآموزند . گنبد زيبا و تابناك حرم ، انسان را به تماشا وامىدارد و توجّه او را به خود جلب مىكند ؛ گويى به او مىآموزد كه قدرى تأمّل نموده و قبل از تشرّف به حرم ، درس توبه آموخته كه بتواند در حضور امام رضا عليه السلام از تبليس ابليس در امان مانده و راه تقوا را براى هميشه پيشه سازد .

--> ( 1 ) . در اين قسمت هر يك از حروف الفباء به ترتيب ، هشت بار - به نام امام هشتم عليه السلام - به وسيلهء كلمه‌اى كه در اوّل آن قرار گرفته‌اند ، تكرار شده‌اند .