وُلاةَ الْأَمْرِ مِنْ بَعْدِ رَسُولِكَ ، به دوستى ايشان دستور دادى ، و آنان را بعد از پيامبرت سرپرست امور قرارشان دادى ، صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ . يا مُذِلَّ كُلِّ جَبَّارٍ عَنيدٍ ، وَيا مُعِزَّ كه درود خدا بر او و آل او باد . اى خواركنندهء هر ستمگر زورگوى عنادپيشه ، و اى عزيز گردانندهء الْمُؤْمِنينَ ، بَلِّغْ مَجْهُودي ، فَهَبْ لي نَفْسِيَ السَّاعَةَ ، مؤمنان ، تاب و توانم به پايان رسيده است ، پس اكنون مرا ببخش ، وَرَحْمَةً مِنْكَ تَمُنُّ بِها عَلَيَّ ، يا أَرْحَمَ الرَّاحِمينَ . و با رحمتى از ناحيهء خودت بر من منّت گذار ، اى مهربانترين مهربانان . سپس ضريح را ببوس و دو طرف گونه‌ات را بر آن بمال و بگو : أَللَّهُمَّ إِنَّ هذا مَشْهَدٌ لايَرْجُو مَنْ فاتَتْهُ فيهِ رَحْمَتَكَ ، خداوندا ؛ اين زيارتگاهى است كه كسى اگر رحمتت را در آن بدست نياورد اميدى نيست أَنْ يَنالَها في غَيْرِهِ ، وَلا أَحَدٌ أَشْقى مِنِ امْرَءٍ ، قَصَدَهُ كه در غير آن بدست آورد ، و كسى شقىتر از انسانى نيست كه با مُؤَمِّلًا فَآبَ عَنْهُ خائِباً . أَللَّهُمَّ إِنّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ آرزو و اميد اينجا آيد و محروم بازگردد . خداوندا ؛ به تو پناه مىبرم از بدى الإِيابِ ، وَخَيْبَةِ الْمُنْقَلَبِ ، وَالْمُناقَشَةِ عِنْدَ الْحِسابِ ، بازگشتن ، و نااميدى هنگام بازگشت ، و مناقشه و كشمكش وقت حسابرسى ، وَحاشاكَ يا رَبِّ أَنْ تُقْرِنَ طاعَةَ وَلِيِّكَ بِطاعَتِكَ ، و از ساحت مقدّس تو به دور است پروردگارا كه اطاعت وليّت را با اطاعت خويش ، وَمُوالاتِهِ بِمُوالاتِكَ ، وَمَعْصِيَتِهِ بِمَعْصِيَتِكَ ، ثُمَّ و دوستى و پيروى او را با دوستى و پيروى خويش ، و معصيت و نافرمانى او را با معصيت و نافرمانى خويش مقرون گردانى ، تُؤْيِسَ زائِرَهُ ، وَالْمُتَحَمِّلَ مِنْ بُعْدِ الْبِلادِ إِلى قَبْرِهِ ؛ سپس زائرش را و آنكه سختى راه و دورى آن را تا كنار قبر مطهّر او تحمّل كرده مأيوس و نااميد گردانى ، وَعِزَّتِكَ يا رَبِّ لايَنْعَقِدَ عَلى ذلِكَ ضَميري ، إِذْ كانَتِ سوگند به عزّتت - اى پروردگار - كه به خاطرم چنين چيزى خطور نمىكند ؛ زيرا كه الْقُلُوبُ إِلَيْكَ بِالْجَميلِ تُشيرُ . « 1 » دل‌ها به سوى تو تنها به خوبى و نيكى اشاره دارد .

--> ( 1 ) . مصباح الزائر : 471 ، بحار الأنوار : 102 / 172 ، مجموعة في الأدعية والزيارات ( مخطوط ) : 28 .