سيد مرتضى مجتهدى سيستانى (مترجم: ظريف)
260
منتخب الصحيفة الرضوية (منتخب صحيفه رضويه) (فارسى)
طاعَتِهِ ، فَقَصَدْتُ مَشْهَدَهُ بِذُنُوبي وَعُيُوبي ، به وجود اطاعتش ، پس آهنگ زيارت او نمودم با همهء گناهانم و بدىهايم ، وَمُوبِقاتِ آثامي ، وَكَثْرَةِ سَيِّئاتي وَخَطايايَ وَما و نافرمانىهايم كه هلاكتبار است ، و گناهان و خطاهاى فراوانم ، و آنچه تَعْرِفُهُ مِنّي ، مُسْتَجيراً بِعَفْوِكَ ، مُسْتَعيذاً بِحِلْمِكَ ، تو از من مىدانى ، در حالىكه به عفو و بخشش تو پناهنده گشته ، و به حلم و بردباريت پناه آورده راجِياً رَحْمَتَكَ ، لاجِياً إِلى رُكْنِكَ ، عائِذاً بِرَأْفَتِكَ ، و به رحمتت اميد بسته ، و به نيروى تو تكيه كرده ، و به رأفت و مهربانيت چنگ زدهام ، مُسْتَشْفِعاً بِوَلِيِّكَ وَابْنِ أَوْلِيائِكَ ، وَصَفِيِّكَ وَابْنِ شفيع خود گردانيدهام ولىّ تو و فرزند اوليائت ، و برگزيدهء تو و فرزند أَصْفِيائِكَ ، وَأَمينِكَ وَابْنِ امَنائِكَ ، وَخَليفَتِكَ وَابْنِ برگزيدگانت ، و امانتدار تو و فرزند امانتدارانت ، و جانشين تو و فرزند خُلَفائِكَ ، الَّذينَ جَعَلْتَهُمُ الْوَسيلَةَ إِلى رَحْمَتِكَ جانشينانت را ، ( او از كسانى است كه ) آنان را وسيلهء رحمت وَرِضْوانِكَ ، وَالذَّريعَةَ إِلى رَأْفَتِكَ وَغُفْرانِكَ . أَللَّهُمَّ و خشنوديت ، و واسطهء رأفت و آمرزش خويش قرار دادهاى . خداوندا ؛ وَأَوَّلُ حاجَتي إِلَيْكَ أَنْ تَغْفِرَ لي ما سَلَفَ مِنْ ذُنُوبي عَلى اوّلين حاجت من به درگاه تو اينست كه گناهان گذشتهام را كَثْرَتِها ، وَأَنْ تَعْصِمَني فيما بَقِيَ مِنْ عُمْري ، وَتُطَهِّرَ با آنكه زياد است بيامرزى ، و در باقىماندهء عمر مرا از ارتكاب گناه مصون دارى ، و ديني مِمَّا يُدَنِّسُهُ وَيَشينُهُ وَيُزْري بِهِ ، وَتَحْمِيَهُ مِنَ دينم را از آنچه آن را آلوده و زشت مىگرداند ، و لكّهدار مىسازد پاك گردانى ، و از الرَّيْبِ وَالشَّكِّ ، وَالْفَسادِ وَالشِّرْكِ ، وَتُثَبِّتَني عَلى هر گونه شكّ و ترديد ، و فساد و شرك بازدارى ، و مرا بر طاعَتِكَ وَطاعَةِ رَسُولِكَ ، وَذُرِّيَّتِهِ النُّجَباءِ السُّعَداءِ ، اطاعت خود و اطاعت رسولت ، و ذريّهء بزرگوار سعادتمند او صَلَواتُكَ عَلَيْهِمْ وَرَحْمَتُكَ وَسَلامُكَ وَبَرَكاتُكَ ، - كه درود و رحمت و سلام و بركاتت بر آنان باد - ثابت بدارى ، وَتُحْيِيَني ما أَحْيَيْتَني عَلى