بَرْزَخٌ لايَبْغِيانِ ( 20 ) فَبِأَيِّ الاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ ( 21 ) ميان آن دو برزخى و حائلى است كه تجاوز نكنند * پس كداميك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مىپنداريد * يَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَالْمَرْجانُ ( 22 ) فَبِأَيِّ الاءِ رَبِّكُما از آن دو دريا مرواريد و مرجان بيرون آيد * پس كداميك از نعمتهاى پروردگارتان را تُكَذِّبانِ ( 23 ) وَلَهُ الْجَوارِ الْمُنْشَئاتُ فِى الْبَحْرِ دروغ مىپنداريد * و براى آن است كشتىهاى بزرگى كه در دريا لنگر انداخته و كَالْأَعْلامِ ( 24 ) فَبِأَيِّ الاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ ( 25 ) كُلُّ مَنْ همچون كوهى در حركتند * پس كداميك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مىپنداريد * تمامى آنان كه عَلَيْها فانٍ ( 26 ) وَيَبْقى وَجْهُ رَبِّكَ ذُوالْجَلالِ وَالْإِكْرامِ ( 27 ) روى زمين هستند از بين مىروند * و تنها ذات باشكوه و ارجمند پروردگارت باقى مىماند * فَبِأَيِّ الاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ ( 28 ) يَسْأَلُهُ مَنْ فِى السَّماواتِ پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مىپنداريد * هر كه در آسمانها وَالْأَرْضِ كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فى شَأْنٍ ( 29 ) فَبِأَيِّ الاءِ رَبِّكُما و زمين است از او درخواست مىكند او هر روزى در شأنى و كارى است * پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان تُكَذِّبانِ ( 30 ) سَنَفْرُغُ لَكُمْ أَيُّهَ الثَّقَلانِ ( 31 ) فَبِأَيِّ الاءِ را دروغ مىپنداريد * اى گروه جنّ و انس به زودى به حسابتان رسيدگى خواهيم كرد * پس به كداميك از رَبِّكُما تُكَذِّبانِ ( 32 ) يا مَعْشَرَ الْجِنِّ وَالْإِنْسِ إِنِ اسْتَطَعْتُمْ نعمت‌هاى پروردگارتان را دروغ مىپنداريد * اى گروه جنّ و انس اگر مىتوانيد أَنْ تَنْفُذُوا مِنْ أَقْطارِ السَّماواتِ وَالْأَرْضِ فَانْفُذُوا از كرانه‌هاى آسمان و زمين گذر كنيد ، پس بگذريد ، لاتَنْفُذُونَ إِلّا بِسُلْطانٍ ( 33 ) فَبِأَيِّ الاءِ رَبِّكُما امّا جز با قدرت و نيروئى هرگز نمىتوانيد درگذريد * پس كداميك از نعمتهاى پروردگارتان را تُكَذِّبانِ ( 34 ) يُرْسَلُ عَلَيْكُما شُواظٌ مِنْ نارٍ وَنُحاسٌ دروغ مىپنداريد * بر شما شراره‌هائى از آتش و مس‌هاى گداخته فرستاده مىشود فَلاتَنْتَصِرانِ ( 35 ) فَبِأَيِّ الاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ ( 36 ) فَإِذَا و ياورى نجوئيد * پس كداميك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مىپنداريد * در آن هنگام انْشَقَّتِ السَّماءُ فَكانَتْ وَرْدَةً كَالدِّهانِ ( 37 ) فَبِأَيِّ الاءِ آسمان شكافته گردد و چون روغن گداخته گلگون شود * پس كدام يك از نعمتهاى رَبِّكُما تُكَذِّبانِ ( 38 ) فَيَوْمَئِذٍ لايُسْئَلُ عَنْ ذَنْبِهِ إِنْسٌ پروردگارتان را دروغ مىپنداريد * پس در آن روز از گناه هيچ يك از انسان وَلا