سيد مرتضى مجتهدى سيستانى (مترجم: ظريف)
100
منتخب الصحيفة الرضوية (منتخب صحيفه رضويه) (فارسى)
2 - دعاى ديگرى بعد از نماز صبح حضرت رضا عليه السلام فرمودهاند : كسى كه پس از نماز صبح اين دعا را بخواند حاجتى را درخواست نمىكند مگر آنكه برايش ميسّر گردد و خداوند او را كفايت فرمايد : بِسْمِ اللَّهِ وَصَلَّى اللَّهُ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِهِ ، « وَافَوِّضُ أَمْري بنام خدا ، و درود و رحمت خداوند بر محمّد و آل او باد ، « و كار خويش را إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصيرٌ بِالْعِبادِ * فَوَقيهُ اللَّهُ سَيِّئاتِ ما به خدا واگذار مىكنم ، كه خداوند نسبت به بندگان بينا است * پس خدا او را از بدىهاى آنچه مَكَرُوا » « 1 » ، « لاإِلهَ إِلّا أَنْتَ سُبْحانَكَ إِنّي كُنْتُ مِنَ دربارهاش نيرنگ زدند نگهداشت » ، « خدايى جز تو نيست ، تو پاك و منزّهى ، من از الظَّالِمينَ * فَاسْتَجَبْنا لَهُ وَنَجَّيْناهُ مِنَ الْغَمِّ وَكَذلِكَ ستمگران مىباشم * پس نداى او را پاسخ گفتيم و او را از غمّ و غصّه رهانيديم و همان گونه نُنْجِى الْمُؤْمِنينَ » « 2 » ، « حَسْبُنَا اللَّهُ وَنِعْمَ الْوَكيلُ * مؤمنان را نجات مىبخشيم » ، « خدا ما را بس است و او خوب دفاع كننده و پشتيبانى است * فَانْقَلَبُوا بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَفَضْلٍ لَمْ يَمْسَسْهُمْ سُوءٌ » « 3 » ، ما پس به نعمت خداوند و فضل واحسان او كه هيچ بدى به او نرسد دگرگون گشتند » ، آنچه شاءَ اللَّهُ ، لاحَوْلَ وَلا قُوَّةَ إِلّا بِاللَّهِ ، ما شاءَ اللَّهُ لاما شاءَ خدا بخواهد ( همان شود ) ، هيچ جنبش و نيرويى جز به سبب خداوند نيست ، آنچه خدا خواهد ( همان شود ) نه آنچه النَّاسُ ، ما شاءَ اللَّهُ وَإِنْ كَرِهَ النَّاسُ . حَسبِيَ الرَّبُّ مِنَ مردم بخواهند ، آنچه خدا بخواهد ( همان شود ) گرچه مردم را خوشآيند نباشد . پرورشدهنده مرا الْمَرْبُوبينَ ، حَسْبِيَ الْخالِقُ مِنَ الْمَخْلُوقينَ ، حَسْبِيَ از پرورشيافتگان كفايت مىكند ، آفريننده مرا از آفريدهشدگان كفايت مىكند ، الرَّازِقُ مِنَ الْمَرْزُوقينَ ، حَسْبِيَ اللَّهُ رَبُّ الْعالَمينَ ، روزىدهنده مرا از روزىخواران كفايت مىكند ، خداوندى كه پروردگار جهانيان است مرا بس است ، حَسْبي مَنْ هُوَ حَسْبي ، [ حَسْبي ] مَنْ لَمْ يَزَلْ حَسْبي ، او كه كفايتكننده است مرا ، برايم كافى است ، آنكه پيوسته مرا كفايت مىكند برايم كافى است ،
--> ( 1 ) . سورهء غافر ، آيهء 44 و 45 . ( 2 ) . سورهء انبياء ، آيهء 87 و 88 . ( 3 ) . سورهء آل عمران ، آيهء 173 و 174