يقول الرجل لغنمه ولدوابّه : اذهبوا فارعوا في مكان كذا و كذا وتعالوا ساعة كذا و كذا ، وتمرّ الماشية بين الزرعين لاتأكل منه سنبلةً ولاتكسر بظلفها عوداً ، والحيّات والعقارب ظاهرة لاتؤذي أحداً ولايؤذيها أحد ، والسبع على أبواب الدور تستطعم لاتؤذي أحداً . . . . « 1 » ( در آن روزگار ) مرد به گوسفند و چهارپايان خود مىگويد : برويد و در فلان مكان چرا كنيد و در فلان زمان بازگرديد . ( در آن روزگار ) حيوانات ميان دو زراعت راه مىروند و از خوشهء گياهى نمىخورند و شاخه‌هاى درختان را با شاخ‌هاى خود نمىشكنند ، مارها و عقرب‌ها آشكارند و به هيچ كس آزار نمىرسانند و كسى آن‌ها را اذيّت نمىكند . درندگان براى طلب خوراكى به درب خانه‌ها مىآيند و احدى را آزار نمىدهند . بر اساس رواياتى كه در زمينهء تكامل و پيشرفت در شعور حيوانات وارد شده است ، چهارپايان داراى قدرت درك دستورات مردمان مىشوند و مىتوانند فرمان و خواسته‌هاى صاحبان خود را فهميده و اطاعت نمايند . به اين جهت بدون آن كه كسى در پى گوسفندان و ساير چهارپايان به راه افتد ، زمان و مكان چرا براى آنان تعيين مىشود و آن‌ها بدون تخلّف طبق دستورات صادر شده از سوى صاحبان خود ، به چراگاه مىروند و در زمان تعيين شده بازمىگردند . نه تنها سخن گفتن انسان با حيوانات ممكن است ، بلكه سخن گفتن حيوانات با امامان ، پيامبران و اولياى الهى موارد بسيارى دارد كه در تاريخ و سيرهء آن بزرگواران درج گرديده است . سخن گفتن گرگ با جناب ابوذرّ كه بعثت رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم را به ابوذرّ خبر داد نمونه‌اى از آن‌ها است .

--> ( 1 ) . التشريف بالمنن : 203 .