نمونه‌اى از عدالت از ابتداى تاريخ تاكنون ثروتمندان و قدرتمندان از امكانات خود بهره جسته‌اند و توده‌هاى مستضعف و فقيرِ جهان پايمال چكمه‌هاى زور آنان بوده‌اند . تاكنون ثروتمندان نه تنها فقط در مسايل دنيوى پيشگام بوده‌اند و افراد ضعيف نظاره‌گر آنان بوده‌اند ، بلكه حتّى در مسايل عبادى كه پول در آن داراى نقش و تأثير است نيز گاهى آنان پيش قدم بوده و جايگاه‌هاى عبادى و معنوى را اشغال نموده و مىنمايند . در عصر حكومت عدالت‌پرور امام عصر عجّل اللَّه تعالى فرجه ، پول و ثروت چنين نقشى نخواهد داشت و امكانات بيشترِ عدّه‌اى ، باعث محروميّت افراد ديگر نخواهد شد . عدالت در آن زمان با بهترين گونه‌اى كه ممكن است براى همهء انسانها بدون هيچ گونه امتيازى اجرا مىشود . روايتى كه مىآوريم ، نشانگر نمونه‌اى از آن عدالت جهانى است : امام صادق عليه السلام فرمودند : اوّل ما يُظهر القائم من العدل أن ينادي مناديه : أن يسلّم صاحب النافلة لصاحب الفريضة الحجر الأسود والطّواف . « 1 » اوّلين عدالتى كه ( حضرت ) قائم ظاهر مىسازد ، اين است كه منادى آن حضرت ندا مىدهد : افرادى كه حجّ مستحبّى انجام مىدهند ، حجرالأسود و محلّ طواف خانهء خدا را در اختيار كسانى كه حجّ بر آن‌ها واجب است ، قرار دهند . اگر در اين زمان گاهى ثروتمندان با هجوم بردن به بعضى از اماكن به گونه‌اى باعث افزايش قيمت‌ها مىشوند كه عدّه‌اى ديگر را محروم مىسازند ،

--> ( 1 ) . بحار الأنوار : 52 / 374 .