ب ) شواهد تاريخى از جمله ادله فريقين بر سلامت قرآن از تحريف ، شواهد تاريخى است . شواهد تاريخى مورد استناد فريقين در اين زمينه تقريبا به طور يكسان بر امور زير مبتنى است : 1 . حافظه شگفت‌انگيز عرب معاصر نزول قرآن و علاقه زايد الوصف آنان نسبت به قرآن به دليل فصاحت و بلاغت و آهنگ معجزه‌آساى آن . 2 . انس فراوان مسلمانان با قرآن و حفظ و تلاوت هميشگى آنان . 3 . تقدس قرآن در نزد مسلمانان و حساسيت فوق‌العاده آنان نسبت به هر گونه تغيير در كتاب خدا . « 1 » ج ) احاديث تفاوت اساسى در بين فريقين در اين باب استدلال به احاديث است . در شيعه تمسك به طوايف گوناگونى از احاديث « 2 » به ويژه « احاديث ثقلين » و « احاديث عرض اخبار بر قرآن » مورد اهتمام جدى است . « 3 » اماميه براى نيل به دو هدف به اين روايات استناد كرده‌اند : الف ) اثبات سلامت قرآن از تحريف ؛ ب ) اسقاط احاديث تحريف‌نما ( در صورت عدم وجود تأويل درست براى آنها )

--> ( 1 ) . ر . ك : على ( سيد مرتضى ) علم الهدى ، الذخيرة في علم الكلام ، ص 361 - 364 ؛ فضل طبرسى ، مجمع البيان في علوم القرآن ، ج 1 ، ص 83 ؛ نهاوندى ، نفحات الرحمن في تفسير القرآن و تبيين الفرقان ، ج 1 ، ص 15 ؛ ابو القاسم خويى ، البيان في تفسير القرآن ، ص 123 ، 124 ؛ فخر الدين رازى ، مفاتيح الغيب ، ج 19 ، ص 160 ؛ محمود آلوسى ، روح المعانى ، ج 1 ، ص 45 . ( 2 ) . اين روايات به 5 گروه اصلى تقسيم مىشوند كه در هر گروه دهها روايت قرار دارد ، ر . ك : فتح اللّه ، نجارزادگان ( محمدى ) ، سلامة القرآن من التحريف ، ص 27 - 34 . ( 3 ) . ر . ك : محمد ( صدوق ) ابن بابويه ، الاعتقادات ، ص 103 ؛ محمد طوسى ، التبيان في تفسير القرآن ، ج 1 ، ص 3 ، 4 ؛ قوام الدين حسنى ، تفسير البلابل و القلاقل ، ج 1 ، ص 244 ، 258 ؛ محمد ( صدر المتألهين ) شيرازى ، شرح اصول الكافى ، ص 199 ، 202 ، 205 ؛ ابو القاسم خوئى ، البيان فى تفسير القرآن ، ص 122 و . . .