السلام عليك يا نبي اللّه ، اگر حضرت سرفه‌اى تصنعى مىكرد به خانه بازمىگشتم و إلّا شرفياب مىشدم . « 1 » و باز احاديثى متعدد ديگر كه در آنها حكايت از بهره‌مندى علىّ بن ابى طالب به طور ويژه از محضر رسول خداست ، در اين احاديث از قول امام على چنين نقل شده است : كنت إذا سألت رسول اللّه أعطانى و إذا سكتّ ابتدأني . . . چون [ خدمت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم شرفياب مىشدم ] از رسول خدا مىپرسيدم ، پاسخ مىشنيدم و چون ساكت مىشدم ، حضرت با من [ سخن ] آغاز مىفرمود . « 2 » و بالاخره احاديثى ديگر باز از امام على عليه السّلام كه از قول رسول خدا چنين نقل مىكند : . . . ما سألت اللّه عز و جل شيئا إلّا سألت لك مثله و لا سألت اللّه شيئا إلّا أعطانيه إلّا إنّه قال لي : لا نبيّ بعدك . . . ؛ هيچ‌چيز از خدا نخواستم جز آنكه همانند آن را براى تو خواستم و هيچ‌چيز از خدا نخواستم جز آنكه به من عطا كرد تنها به من فرمود : پيامبرى پس از تو نيست . « 3 » از اين روايات و بسيارى از روايات ديگر « 4 » ملازمت و همراهى امام على عليه السّلام با رسول

--> ( 1 ) . ر . ك : خصائص ، ص 162 ، ح 118 ، ص 159 - 161 ، ح 114 - 117 ؛ ابن حنبل ، مسند ، ج 2 ، ص 35 ، ح 598 ، ص 77 ، ح 647 ، ص 207 ، ح 845 ، ص 425 ، ح 1290 ؛ ابن خزيمة ، صحيح ، ج 2 ، ص 54 ، ح 902 ؛ ابن عساكر ، ترجمة الامام على من تاريخ دمشق ، ج 2 ، ص 452 ، ح 982 ؛ حموئى ، فرائد السمطين ، ج 1 ، ص 201 ، ح 170 و . . . ( 2 ) . ر . ك : خصائص ، ص 162 ، 163 ، ح 119 - 121 ؛ ترمذى ، سنن ، ج 5 ، ص 637 ، ح 3722 و ص 640 ، ح 3729 ؛ حاكم نيشابورى ، مستدرك ، ج 3 ، ص 125 ؛ ابن عساكر ، ترجمة الامام على من تاريخ دمشق ، ج 2 ، ص 454 ، ح 985 - 988 ؛ طيالسى ، مسند ، ص 25 ، ح 180 ؛ ابن سعد ، طبقات ، ج 2 ، ص 388 و . . . ( 3 ) . ابن ابى عاصم مىگويد : « درباره فضيلت على عليه السّلام حديثى برتر از اين نمىشناسم » ر . ك : ابن ابى عاصم ، السنة ، ص 582 ، ح 1313 ؛ احمد نسائى ، خصائص ، ص 203 ، 204 ، ح 147 ، 148 ؛ ابن مغازلى ، مناقب ، ص 135 ، ح 178 ؛ ابن عساكر ، ترجمة الامام أمير المؤمنين ، ج 2 ، ص 275 ، 805 ؛ سليمان الكوفى ، مناقب الكوفى ، ج 1 ، ص 517 ، ح 445 . ( 4 ) . مانند احاديثى كه فريقين در ذيل آيه شريفه : لِنَجْعَلَها لَكُمْ تَذْكِرَةً وَ تَعِيَها أُذُنٌ واعِيَةٌ ( الحاقة ، 12 ) . « تا آنكه آن [ اخبار گذشتگان ] را براى شما تذكرى قرار دهيم و گوشهاى شنوا و فراگير ، آن را فراگيرند » . نقل كرده‌اند كه بالغ بر ده‌ها حديث مىشود مضمون برخى از آنها چنين است : « قال رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم لعلىّ إنّ اللّه أمرني أن أدنيك و لا أقصيك و أن أعلمك لتعى و أنزلت علىّ هذه الآية وَ تَعِيَها أُذُنٌ واعِيَةٌ فأنت [ الاذن ] الواعية لعلمي . . .