ابو سعيد صلاح الدين نيز كتاب « جمع احاديث الواردة فى زيارة قبر النبى » را نگاشته است . 5 . رجحان زيارت منوط به اثبات وجود ارتباط پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و اولياى پس از وفات با عالم دنيا و شنيدن صداى زائران و پاسخ به سلام آنان است در اين‌باره افزون بر دليل اعتبارى ، روايات صحيح و متواتر از اهل سنت نقل شده كه در بحث « راهنماى بررسى تطبيقى آيه 64 سوره نساء » مطرح شد . محبت نيز كه منشأ بار بستن و عزم سفر براى زيارت مىباشد ، اختصاص به زمان حيات نبى اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ندارد . 6 . وهابيان ، زيارت را بدعت و آن را مخالف با سيره صحابه مىدانند ، ادله لفظى آنان تنها روايت « لا تشدّوا الرحال إلّا إلى ثلاثة مساجد » « 1 » است كه هرگز نمىتوان از آن منع شدّ رحال براى زيارت را استفاده كرد . به قول ذهبى : لئن سلّمنا إنّه - أي شد الرحال إلى قبور الانبياء و الاولياء - غير مأذون فيه لعموم قوله صلوات اللّه عليه « لا تشدّوا الرّحال إلّا إلى ثلاثة مساجد » فشدّ الرحال إلى نبيّنا صلى اللّه عليه و سلم مستلزم لشدّ الرحال إلى مسجده و ذلك مشروع بلا نزاع إذ لا وصول إلى حجرته إلّا بعد الدخول إلى مسجده . . . . « 2 » بدعت در اين مسئله نيز پس از وجود ادله لفظى ، نابجاست افزون بر آن ، بر فرض كه ادله لفظى ادعاى بدعت را منتفى نسازد ، هر مسئله مستحدثه مانند زيارت را نبايد بدعت ناميد بلكه از باب مماشات مىتوان گفت : اين « بدعت حسنه » « 3 » است كه اهل سنت بنا به سنت عمر در نماز تراويح ، آن را پذيرفته‌اند به ويژه آنكه مبناى زيارت مسأله‌اى محبت است محبتى كه در دين معيار و فارق بين دوزخيان و بهشتيان مىباشد .

--> ( 1 ) . ر . ك : احمد بن حنبل ، مسند احمد ، ج 12 ، ص 116 ، رقم 7191 ، محققان مسند ساير منابع و مصادر اين روايت را در پاورقى آورده‌اند و آن را تقويم النص كرده‌اند . ( 2 ) . محمد ذهبى ، سير اعلام النبلاء ، ج 4 ، ص 484 تحت رقم 185 ( 3 ) . ر . ك : محمد بخارى ، صحيح البخارى مع فتح البارى ، ج 4 ، كتاب « صلاة التراويح » ، ص 250 ، ح 2010 ر . ك : سيد مرتضى علم الهدى ، الشافى . ج 4 ، ص 219 ، ايشان تئورى « بدعت حسنه » را آورده و آن را بررسى و نقد كرده است .