اعين ، محمد بن مسلم ، بريد بن معاوية و أبى الجارود ، همگى از امام باقر عليه السّلام نقل مىكنند كه حضرت چنين فرموده است : أمر اللّه عز و جل رسوله بولاية على عليه السّلام و انزل عليه إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ و فرض ولاية اولى الامر فلم يدروا ما هى ، فامر اللّه محمّدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم أن يفسّر لهم الولاية كما فسر لهم الصلاة و الزكاة و الصوم و الحج فلما أتاه ذلك من اللّه ضاق بذلك صدر رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و تخوف أن يرتدوا عن دينهم و أن يكذبوه فضاق صدره و راجع ربه عز و جل فاوحى اللّه عز و جل اليه يا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ وَ اللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ . . . فصدع بأمر اللّه تعالى ذكره فقام بولاية على عليه السّلام يوم غدير خم . . . و أمر الناس أن يبلغ الشاهد الغائب . « 1 » و به همين معنا رواياتى از عياشى ( محمد بن مسعود م / 320 ه . ق ) است . « 2 » از آيات قرآن نيز مىتوان شواهدى بر اين پيوند ( پيوند مسئله غدير خم با آيه ولايت ) و نگرانى حضرت از ابلاغ آن را يافت چه اينكه در احاديث اهل سنت نيز به برخى از اين شواهد اشاره شده است از جمله حديثى كه طبرانى ( حافظ سليمان بن احمد الطبرانى م / 360 ه . ق ) با سند خود از « عمار بن ياسر » نقل مىكند كه مىگويد : حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم پس از نزول آيه [ ولايت ] آن را قرائت كرد و سپس فرمود : « من كنت مولاه فعلىّ مولاه اللهم وال من والاه و عاد من عاداه » . « 3 » حديثى ديگر به نقل از « حسن بن ابى طاهر جاوابى » ( م / قرن ششم ) است كه با سند خود از اهل سنت از زيد بن ارقم از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم در خطبه غدير چنين نقل مىكنند :

--> ( 1 ) . الكافى ، كتاب الحجة ، باب « ما نص اللّه عز و جل و رسوله على الائمة عليهم السّلام واحدا واحدا » ج 1 ، ص 289 ، ح 4 و ص 290 ، ح 6 ( 2 ) . تفسير العياشى ، ج 2 ، ص 58 ، ح 1303 ، 1297 ، 1300 و نيز به همين معنا از امام هادى عليه السّلام ، ر . ك : احمد طبرسى ، الاحتجاج ، ج 2 ، ص 487 ، ح 328 . ( 3 ) . سليمان طبرانى ، المعجم الاوسط ، ج 7 ، ص 120 ، ح 6228 ؛ محمد جوينى ، فرائد السمطين ، تحقيق : محمد باقر محمودى ، ج 1 ، ص 194 ، ح 153 ؛ در المنثور ، ج 3 ، ص 105 به نقل از ابن مردويه .