اين حادثه را نقل كرده‌اند . « 1 » سپس آلوسى اشعار معروف « حسّان بن ثابت » را كه درباره اين واقعه سروده ، مىآورد . « 2 » « سيوطى » نيز پس از آنكه برخى از طرق اين حديث را در كتاب لباب النقول مىآورد ، مىنويسد : اينها طرق اين حديث‌اند كه يكديگر را تقويت مىكنند [ و اصل اين ماجرا را به اثبات مىرسانند ] . « 3 » « ابن حجر عسقلانى » نيز در الكافى الشافى فى تخريج احاديث الكشاف به برخى از طرق اين حديث اشاره مىكند و تنها در طريق ابن مردويه به عمار ياسر و ثعلبى به ابو ذر مناقشه مىكند . « 4 » « ابن كثير » كه در تفسير خود به بررسى صحت و سقم اسانيد اين حادثه پرداخته است ، ابتدا از چند طريق ، اين واقعه را بيان مىكند و تنها در سند حافظ « ابو بكر احمد بن موسى بن مردويه » معروف بن ابن مردويه ( م / 410 ق ) و سند حافظ « عبد الرزاق بن همام » ( م / 211 ه - ق ) مناقشه مىكند . « 5 » 2 . بررسى قول به نزول آيات درباره عبادة بن صامت ابن كثير چنين مىگويد :

--> ( 1 ) . روح المعانى ، ج 4 ، ص 245 ( 2 ) . روح المعانى ، و نيز ر . ك : محمد جوينى ، فرائد السمطين ، ج 1 ، ص 190 . ( 3 ) . لباب النقول ، ص 148 ( 4 ) . احمد ابن حجر عسقلانى ، الكافى الشافى في تخريج احاديث الكشاف ( ذيل تفسير كشاف زمخشرى ) ، ج 1 ، ص 649 ( 5 ) . اسماعيل ابن كثير ، تفسير القرآن العظيم ، ج 2 ، ص 69 . « ابن مردويه از دانشمندان نامور اهل سنت در قرن چهارم و اوايل قرن پنجم ( م / 410 ق ) است ، « شمس الدين ذهبى » درباره وى مىنويسد : « الحافظ المجود العلامة المحدث اصبهان . . . و كان فرسان الحديث فهما ، يقظا ، متقنا . . . » سير اعلام النبلاء ، ج 17 ، ص 308 ، رقم ترجمه 188 ، « عبد الرزاق بن همام » نيز از دانشمندان بزرگ قرن دوم و سوم ( م / 211 ق ) به شمار مىآيد . « شمس الدين ذهبى » درباره وى مىگويد : « الحافظ الكبير عالم اليمن . . . الثقة الشيعى » ، سير اعلام النبلاء ، ج 9 ، ص 563 ، رقم ترجمه 220 .