الدكتور فتح الله المحمدي (نجارزادگان)

249

تفسير تطبيقى (فارسى)

2 نقاط مشترك فريقين در تفسير آيه پيش از آنكه نگرش خاص هريك از فريقين بر اين آيه را بررسى كنيم به طرح نقاط مشترك ديدگاهاى فريقين پيرامون آيه مىپردازيم . 1 . رويداد تاريخى : شيعه و سنى در مورد رويداد تاريخى كه در آيه بدان اشارت رفته ، با يكديگر هم داستانند ؛ هر دو اذعان دارند كه اين آيه ناظر به رخداد تاريخى هجرت پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم است ، آن زمان كه مشركين مكّه نقشه قتل پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم را كشيدند ايشان به ناچار و به دستور الهى از مكّه خارج شده و به سمت مدينه حركت كردند و در بين راه براى حفظ جان خويش به غارى رفتند و مدتى در آن غار به سر بردند . 2 . شأن نزول آيه : هر دو گروه بر آنند كه اين آيه و دو آيه پيش از آن زمانى نازل شد كه گروهى از مسلمانان از رفتن به جبهه جنگ خوددارى كرده در اجراى دستور پيامبر سستى مىنمودند ، اين آيات ، مسلمانان را از بىتوجهى و كوتاهى كردن نسبت به امر جهاد و يارى رساندن پيامبر بر حذر داشته و تصريح مىكند اگر شما ( مسلمانان ) در اين كار پيامبر را يارى نرسانيد ، خداوند خود او را يارى مىكند ، چنان كه پيش از اين در جريان هجرت او از مكّه به مدينه در تنگناى غار او را يارى و كمك رسانيد ، آن زمان كه هيچ يار و ياورى نداشت و تنها كسى كه با او همراه بود خود نيز دچار ترس و اندوه شده بود .