يهوديان را آشكار سازد چون رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم تا پيش از اين آيه ، از يهود عيب‌جويى نمىكرد و لغزشهاى آنان را بر ملا نمىساخت ؛ اساس دليل اين افراد وحدت سياق و تناسب آيه مورد بحث با آيات قبل و بعد آن است . فخر رازى اين قول را مدلّل ساخته و بر آن قرائن و شواهدى اقامه كرده است ، اهل سنت اقوال متعدّد ديگرى نيز در اين زمينه دارند كه جملگى آنها ضعيف و مخالف با قرائن درونى و بيرونى آيه مورد بحث و ديدگاههاى صحابه است . 8 . شبهات اهل سنت درباره ديدگاه شيعه به دو گروه اصلى تقسيم مىشود ، پاره‌اى از مناقشه‌ها درباره أسناد احاديثى است كه دلالت مىكند مورد نزول آيه مذكور ، اعلان ولايت امام على در روز غدير است و پاره‌اى از مناقشه‌ها ( كه همواره از ناحيه اهل سنت مطرح بوده ) درباره معناى عبارت « من كنت مولاه فعلي مولاه . . . » مىباشد آنان مىگويند مولى در اينجا به معناى پيشوا و امام نيست ، شيعه به هر دو دسته مناقشه پاسخ داده است ، دسته اول را با موازين دانش حديث و دسته دوم را با كاوش در دلالت معناى كلمه « مولى » با توجه به قرائن و شواهد فراوان كه به حدود بيست قرينه بالغ مىشود .