1 امكان فهم و جواز تفسير قرآن هدف : بررسى تطبيقى امكان فهم و جواز تفسير قرآن و شناخت حدود فهم قرآن و حوزه تفسير مجاز از ديدگاه فريقين . درآمد فريقين درباره حدود فهم قرآن و تفسير آن نقاط مشترك فراوانى دارند . در يك تقسيم‌بندى كلى ، دو گروه عمده در بين فريقين مىتوان يافت ؛ گروهى كه استنباط احكام نظرى از قرآن را ( كه همان تفسير اصطلاحى نام دارد ) ويژه معصومان - در ديدگاه شيعه - و يا پيامبر خدا و صحابه‌اى كه شاهد نزول وحى بوده و تابعينى كه از آنان گرفته - در ديدگاه اهل سنت - مىدانند و ازاين‌رو مىگويند : در تفسير تنها بايد به روايات اكتفا شود و الّا مفسّر مرتكب كار حرام خواهد شد . گروه دوم كه شامل اكثر قرآن‌پژوهان شيعى و سنى مىشود ، مىگويند : تفسير رواست و هركس پس از احراز شرايط لازم و توانايىهاى درخور ، توان فهم و تفسير آيات خدا را دارد بدون آنكه فهمش از كتاب خدا غير قابل قبول و فاقد اعتبار باشد ( جواز وضعى تفسير ) و يا مرتكب كار حرامى شود ( جواز تكليفى تفسير ) .