طرف مقابل مىپردازند . بدون ترديد اين نوع برخورد از تقواى پژوهش بيرون است . در حوزه معارف آيات ، موضوعاتى از قرآن گزينش شده و تفسير آنها از ديدگاه فريقين به صورت تطبيقى بررسى مىشوند . اين گزينش بر اساس اولويتها و نيازهاست . بخشى از اين اولويتها در تفاوت ديدگاههاى تفسيرى شيعه و اهل سنت ( به طور عام ) و بخشى در تفاوت ديدگاههاى شيعه با وهابيان ( به طور خاص ) تعيين شده‌اند . روند كار در اين حوزه به دو صورت است : 1 . بررسى تطبيقى از تفسير دو آيه قرآن ( آيه تبليغ يا عصمت - آيه 67 سوره مائده - و آيه غار - آيه 40 سوره توبه ) به صورت تفصيلى . تفسير اين دو آيه به صورت مبسوط جهت ارائه الگو براى بررسى تفسير تطبيقى آيات ديگر قرآن مىباشد . در بررسى هر كدام از اين دو آيه به اين مباحث پرداخته شده است : الف ) بيان هدف ، تحليل واژگان درآمد به عنوان و پيش‌آگاهىهاى لازم در بررسى آيات مورد نظر . ب ) ارائه ديدگاههاى تفسيرى فريقين از مصادر و منابع معتبر آنان . ج ) كشف نقاط مشترك فريقين درباره تفسير آيات مذكور . د ) بيان ادله و شواهد و قرائن هر كدام از دو فريق بر اساس منابع تفسيرى و غيره . ه ) بررسى و نقد ادلّه و گزينش ديدگاه درست . و ) خلاصه و نتيجه‌گيرى . ز ) تعيين موضوعات پژوهشى . 2 . بررسى تطبيقى از 18 آيه قرآن به صورت اجمال . در اين بخش تنها به « راهنماى بررسى تطبيقى » درباره تفسير آيات مذكور ، اكتفا شده است ، اين راهنمايى در حكم « طرح بحث » براى تفسير تطبيقى اين آيات مىباشد و در مورد هر كدام از اين آيات به اين نكات پرداخته شده است : الف ) شناخت هدف . ب ) درآمد ، به عنوان پيش آگاهىهاى لازم در تفسير تطبيقى آيه مورد بحث .