آن حضرت پيروى مىكرد و همان شيوهء درست پيامبر را پيروى مىكرد ، و اين برنامه سبب مىشد تا مردم گروه گروه به اسلام درآيند ، و پرچم حكومت اسلامى گسترده مىشد و همهء كرهء خاكى را فرا مىگرفت ؛ ليكن ، لا حول ولا قوّة إلّا باللَّه العليّ العظيم . در اين‌جا سيّد علوى عزيز ، نفسى عميق و آهى سرد از درون برآورد و با دستش بر دست ديگر زد و نسبت به آنچه پس از وفات رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم به سبب غصب مقام خلافت از صاحب شرعى آن يعنى حضرت على عليه السلام ، بر اسلام وارد شده بود تأسّف و اندوه خود را ابراز كرد . شاه رو به عبّاسى كرد و گفت : چه پاسخى براى علوى دارى ؟ ! عبّاسى گفت : من تا به حال چنين سخنى نشنيده بودم . علوى فرمود : حالا كه شنيدى و حقيقت برايت آشكار شد ، پس آن خليفه‌ها را رها كن و از خليفهء شرعى رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم يعنى حضرت امام همام علىّ بن ابى طالب عليه السلام اطاعت و پيروى كن . علوى بىدرنگ افزود : اى سنّيان ؛ كارهاى شما عجيب است ؛ اصل را به فراموشى سپرده و رها مىكنيد و به فرغ مىپردازيد . عبّاسى گفت : چگونه ؟