عبّاسى گفت : اى پادشاه ! مىبينى كه اين مرد چه مىگويد ؟ ! علوى فرمود : اى عبّاسى ! اين كه مسير بحث را به سوى پادشاه ببرى نوعى مغالطه است ؛ پادشاه ؛ ما را براى اين احضار كرده است كه پيرامون دليل‌هاى خود سخن بگوييم تا در پايان كار نيز حق معلوم شود و با توسّل به اسلحه و زور كسى كه حق را نپذيرد به پذيرش آن وادار كنند . پادشاه گفت : گفتار علوى درست است ؛ اى عبّاسى ! پاسخ تو در ردّ اين مدّعا چيست ؟ عبّاسى گفت : اين واضح است هر كس به صحابه دشنام بدهد كافر است . علوى گفت : اين مطلب ممكن است نزد تو واضح باشد ولى براى من آشكار نيست . به نظر تو چرا اگر كسى صحابه را از روى اجتهاد و دليلى دشنام بدهد كافر است ؟ از طرفى آيا تو قبول ندارى كسى را كه رسول خدا صلى الله عليه و آله سبّ كند سزاوار نفرين است ؟ عبّاسى گفت : چرا ، اين مطلب را باور دارم و اعتراف مىكنم . علوى فرمود : رسول خدا صلى الله عليه و آله ابابكر و عمر را دشنام داد .